چگونگی کاهش بی نظمی و افزایش تمرکز دانش اموزان پایه چهارم(نجمه) در کلاس درس با استفاده از راهکارهای مدیریت رفتاری

اینجانب به عنوان پژوهشگر این اقدام پژوهی با عنوان «چگونگی کاهش بی نظمی و افزایش تمرکز دانش آموزان پایه چهارم (نجمه) با استفاده از راهکارهای مدیریت رفتاری» بیان می دارم که مسئله اصلی پژوهش، وجود بی نظمی، کاهش تمرکز در انجام تکالیف، بدخطی و رفتارهای بازیگوشانه در دانش آموز مورد مطالعه بوده است. هدف این پژوهش، شناسایی عوامل موثر بر بی نظمی و به کارگیری راهکارهای مدیریت رفتاری جهت افزایش تمرکز و بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموز می باشد. روش پژوهش از نوع اقدام پژوهی بوده و اطلاعات مورد نیاز از طریق مشاهده مستقیم رفتار دانش آموز در کلاس (شواهد یک) و بررسی تکالیف، وضعیت نوشتاری و بازخورد اولیا و معلم (شواهد دو) گردآوری شده است. در فرآیند اجرا، از راهکارهایی مانند تقویت مثبت، توجه فردی، تعیین قوانین کلاسی، استفاده از تشویق های کلامی و پیگیری منظم تکالیف استفاده گردید. یافته های پژوهش نشان داد که با اجرای این راهکارها، میزان بی نظمی کاهش یافته و تمرکز دانش آموز در انجام فعالیت های کلاسی و تکالیف بهبود یافته است. همچنین رفتارهای بازیگوشانه کنترل شده تر شده و مشارکت دانش آموز در فعالیت های آموزشی افزایش یافته است. نتایج کلی پژوهش بیانگر آن است که استفاده از روش های مدیریت رفتاری در کلاس درس می تواند نقش موثری در اصلاح رفتار و ارتقای یادگیری دانش آموزان داشته باشد. در نهایت، این اقدام پژوهی نشان داد که توجه مستمر، تشویق هدفمند و ایجاد ساختار منظم در کلاس، از عوامل کلیدی در بهبود تمرکز و کاهش بی نظمی محسوب می شوند.

کلیدواژه ها:

اقدام پژوهی ، مدیریت رفتاری ، بی نظمی ، تمرکز ، دانش آموز پایه چهارم