چگونه توانستم با همکاری والدین و مدرسه، مشکل اضطراب اجتماعی دانش آموز پایه اول را بهبود بخشم؟

پژوهش حاضر با عنوان «چگونه توانستم با همکاری والدین و مدرسه، مشکل اضطراب اجتماعی دانش آموز پایه اول را بهبود بخشم؟» با هدف شناسایی عوامل موثر بر اضطراب اجتماعی و ارائه راهکارهای مناسب برای افزایش تعاملات اجتماعی، اعتمادبه نفس و مشارکت دانش آموز در فعالیت های آموزشی انجام شد. مسئله اصلی این پژوهش مربوط به دانش آموزی از پایه اول ابتدایی بود که در برقراری ارتباط با همکلاسی ها، پاسخگویی به پرسش های معلم، حضور در جمع و شرکت در فعالیت های گروهی با اضطراب و نگرانی قابل توجهی مواجه بود. این پژوهش به شیوه اقدام پژوهی انجام شد و اطلاعات مورد نیاز از طریق مشاهده مستقیم رفتار دانش آموز، مصاحبه با والدین، گفت وگو با همکاران، بررسی اسناد و مدارک آموزشی و ثبت وقایع روزانه گردآوری گردید. در بخش شواهد یک، یافته ها نشان داد که دانش آموز از تعامل با دیگران اجتناب می کند، تمایل اندکی به مشارکت در فعالیت های کلاسی دارد و در موقعیت های اجتماعی نشانه های اضطراب از خود بروز می دهد. پس از بررسی و تحلیل اطلاعات، راهکارهایی نظیر برقراری ارتباط مستمر و موثر با خانواده، جلب مشارکت والدین در اجرای فعالیت های تقویت کننده مهارت های اجتماعی، استفاده از تشویق و تقویت مثبت، واگذاری مسئولیت های متناسب با توانایی دانش آموز، ایجاد فرصت های موفقیت در کلاس و بهره گیری از فعالیت های گروهی هدفمند اجرا شد. در بخش شواهد دو، نتایج حاصل از اجرای راهکارها نشان داد که دانش آموز توانست با اعتماد بیشتری در کلاس حضور یابد، مشارکت فعال تری در فعالیت های آموزشی و اجتماعی داشته باشد، روابط بهتری با همسالان برقرار کند و میزان اضطراب اجتماعی او به طور محسوسی کاهش یابد. نتایج این پژوهش بیانگر آن است که همکاری موثر میان خانواده و مدرسه و استفاده از راهکارهای حمایتی و تربیتی مناسب می تواند نقش بسزایی در کاهش اضطراب اجتماعی و بهبود سازگاری دانش آموزان دوره ابتدایی داشته باشد.

کلیدواژه ها:

اضطراب اجتماعی ، اقدام پژوهی ، همکاری والدین و مدرسه ، دانش آموز پایه اول ، مهارت های اجتماعی.