بررسی رابطه بین تیپ های شخصیتی دانش آموزان و علاقه به رشته های ورزشی انفرادی/تیمی

شناخت ویژگی های شخصیتی دانش آموزان یکی از محورهای مهم در برنامه ریزی آموزشی، تربیتی و ورزشی در مدرسه است. از سوی دیگر، ورزش به عنوان یکی از موثرترین ابزارهای رشد جسمانی، روانی و اجتماعی، نقشی اساسی در شکل دهی به رفتار، هیجان، تعاملات اجتماعی و اعتمادبه نفس دانش آموزان دارد. با توجه به تفاوت های روان شناختی میان ورزش های انفرادی و تیمی، این پرسش مطرح می شود که آیا تیپ شخصیتی دانش آموزان می تواند در گرایش آنان به یکی از این دو نوع فعالیت ورزشی نقش داشته باشد یا خیر.هدف این پژوهش، بررسی رابطه میان تیپ های شخصیتی دانش آموزان مقطع متوسطه و علاقه آنان به رشته های ورزشی انفرادی و تیمی است. این پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی بوده و در آن می توان از پرسش نامه های معتبر شخصیت و علاقه ورزشی برای گردآوری داده ها استفاده کرد. جامعه آماری پژوهش را دانش آموزان مقطع متوسطه تشکیل می دهند و نمونه گیری می تواند به روش تصادفی خوشه ای یا طبقه ای انجام شود.یافته های مورد انتظار نشان می دهد که احتمال دارد دانش آموزان برون گرا بیشتر به ورزش های تیمی و دانش آموزان درون گرا بیشتر به ورزش های انفرادی علاقه مند باشند. همچنین انتظار می رود صفاتی مانند توافق پذیری، وظیفه شناسی، هیجان خواهی و اعتمادبه نفس در انتخاب نوع ورزش نقش معناداری داشته باشند. با این حال، تفاوت های فردی، تجربه های قبلی، حمایت خانواده و امکانات مدرسه می توانند این رابطه را تعدیل کنند.نتایج این پژوهش می تواند برای معلمان تربیت بدنی، مشاوران مدرسه، والدین و برنامه ریزان آموزشی مفید باشد و به انتخاب آگاهانه تر فعالیت های ورزشی برای دانش آموزان کمک کند.

کلیدواژه ها:

شخصیت ، دانش آموز ، ورزش انفرادی ، ورزش تیمی ، علاقه ورزشی ، برون گرایی ، درون گرایی ، تربیت بدنی