مقایسه تاثیر یادگیری مشارکتی ویادگیری سیار مبتنی برشبکه های اجتماعی برمهارت حل مسئله وتعامل اجتماعی در درس های متوسطه وابتدایی

پژوهش حاضر با هدف مقایسه تاثیر دو رویکرد آموزشی نوین بر مهارت های شناختی و اجتماعی دانش آموزان انجام شده است. یادگیری مشارکتی به عنوان رویکردی مبتنی بر تعامل هم سالان و یادگیری سیار مبتنی بر شبکه های اجتماعی به عنوان رویکردی برخاسته از فناوری های نوین ارتباطی، دو روش مورد بررسی در این مقاله هستند.یافته های حاصل از مرور نظام مند پژوهش های پیشین نشان می دهد که هر دو رویکرد تاثیرات مثبت و معناداری بر متغیرهای مورد نظر دارند. در حوزه مهارت حل مسئله، یادگیری سیار با بهره گیری از قابلیت هایی مانند دسترسی همیشگی به اطلاعات و امکان هم افزایی در فضای مجازی، بهبود قابل توجهی را به همراه داشته است؛ به طوری که یک فراتحلیل، اندازه اثر کلی رویکردهای آموزشی مبتنی بر یادگیری سیار را در سطح g=۰.۹۳ گزارش کرده است . با این حال، یادگیری مشارکتی نیز با فراهم سازی زمینه برای بحث و تبادل نظر رو در رو، نقش موثری در پرورش تفکر انتقادی و مهارت های حل مسئله ایفا می کند.در زمینه تعامل اجتماعی، نتایج نشان می دهد که یادگیری سیار مبتنی بر شبکه های اجتماعی با ایجاد فضایی کم تنش و جذاب برای نوجوانان، به افزایش تعامل و همکاری میان آن ها منجر شده و بازخوردهایی نظیر «ارتباط از طریق موبایل استرس کمتری ایجاد می کند» گزارش شده است . در مقابل، یادگیری مشارکتی با تاکید بر تعامل چهره به چهره، مهارت های ارتباطی مستقیم و همدلی را به شکل موثرتری توسعه می دهد.نکته قابل تامل دیگر، تاثیرپذیری متفاوت این رویکردها از مقطع تحصیلی است. مرور پژوهش ها نشان می دهد که ۵۶ درصد از مطالعات انجام شده در حوزه یادگیری سیار در مدارس ابتدایی صورت گرفته و کارایی این روش در دوره های تحصیلی پایین تر، با چالش هایی نظیر محدودیت های شناختی و نیاز به طراحی محتوای خردشده همراه بوده است . از سوی دیگر، در دوره متوسطه، به ویژه در دروس علوم، موفقیت بیشتری گزارش شده است؛ به عنوان مثال، دانش آموزان پایه هشتم توانستند با استفاده از ابزارهای یادگیری سیار، صفحات وب را به طور موثر ارزیابی کرده و سوالات علمی مرتبط تری مطرح سازند .در مجموع، مقاله حاضر به این نتیجه می رسد که انتخاب رویکرد بهینه، مستلزم توجه به ویژگی های رشدی دانش آموزان، محتوای درسی و زمینه های اجرایی است و به کارگیری تلفیقی از هر دو روش با عنوان «یادگیری سیار مشارکتی» (mCSCL)، که اندازه اثر کلی ۰.۵۱۶ را در پژوهش های پیشین به خود اختصاص داده، می تواند راهگشای موثرتری در نظام آموزشی باشد .

کلیدواژه ها:

یادگیری مشارکتی ، یادگیری سیار ، شبکه های اجتماعی آموزشی ، مهارت حل مسئله ، تعامل اجتماعی ، دوره متوسطه ، دوره ابتدایی ، یادگیری سیار مشارکتی ، فناوری آموزشی ، یادگیری ترکیبی