تلفیق حمایت های عاطفی مربی پرورشی و ابزارهای یادگیری تطبیقی هوشمند در کاهش نرخ ترک تحصیل

این پژوهش با هدف بررسی و تبیین اثرات تلفیقی حمایت های عاطفی مربی پرورشی و ابزارهای یادگیری تطبیقی هوشمند بر کاهش نرخ ترک تحصیل دانش آموزان انجام شده است. پدیده افت تحصیلی غالبا نتیجه تلاقی دو عامل اصلی است: نخست، انباشت شکاف های آموزشی که منجر به حس ناتوانی شناختی می شود و دوم، گسست پیوندهای عاطفی که منجر به بی انگیزگی و احساس تعلق نکردن به محیط مدرسه می گردد. در این مطالعه استدلال شده است که ابزارهای یادگیری تطبیقی با شخصی سازی مسیر آموزش و شناسایی دقیق نقاط کور یادگیری، می توانند فشار شناختی را کاهش داده و مانع از شکل گیری چرخه شکست های متوالی شوند.یافته ها نشان می دهد که تکنولوژی به تنهایی قادر به بازگرداندن دانش آموزانی که دچار سرخوردگی عمیق شده اند نیست و در این نقطه، نقش مربی پرورشی به عنوان حامی عاطفی برجسته می شود. بر اساس تحلیل های لاکین ، بازسازی عزت نفس تحصیلی و ایجاد فضای همدلانه توسط مربی، پیش شرط پذیرش ابزارهای آموزشی و بازگشت به مسیر یادگیری است. همچنین، این پژوهش نشان می دهد که بهره گیری از تحلیل های پیش بینانه هوش مصنوعی به مربی پرورشی اجازه می دهد تا پیش از رسیدن دانش آموز به نقطه بحرانی، مداخلات پیشگیرانه و حمایتی را آغاز کند. در نهایت، نتایج این تحلیل حاکی از آن است که ترکیب تحلیل های دقیق داده محور با هنر تربیتی و عاطفی مربی، منجر به خلق یک شبکه حمایتی جامع می گردد که نه تنها نقص های آموزشی را ترمیم می کند، بلکه با بازگرداندن امید و انگیزه، نرخ خروج از نظام آموزشی را به طور چشم گیری کاهش داده و عدالت آموزشی را در سطح فردی محقق می سازد.

کلیدواژه ها:

یادگیری تطبیقی ، هوش مصنوعی ، مربی پرورشی ، ترک تحصیل ، حمایت های عاطفی ، مداخلات پیشگیرانه ، عدالت آموزشی ، انگیزه تحصیلی ، تحلیل های پیش بینانه ، پایداری آموزشی