تحلیل اثر فاصله افتادن از محیط مدرسه بر اضطراب اجتماعی و تحصیلی دانش آموزان دبیرستانی

پژوهش حاضر با هدف تحلیل اثر فاصله افتادن از محیط مدرسه بر اضطراب اجتماعی و تحصیلی دانش آموزان دبیرستانی انجام شده است. دوری از محیط مدرسه به دلایل مختلفی نظیر تعطیلی های طولانی مدت، آموزش مجازی، بیماری های فراگیر یا ترک موقت تحصیل می تواند پیامدهای روان شناختی و آموزشی متعددی برای دانش آموزان به همراه داشته باشد. در این مطالعه، تاثیر کاهش تعاملات حضوری با همسالان و معلمان بر میزان اضطراب اجتماعی و همچنین پیامدهای آن بر عملکرد و نگرانی های تحصیلی مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج مطالعات پیشین نشان می دهد که فاصله گرفتن از فضای آموزشی رسمی موجب کاهش فرصت های ارتباطی، تضعیف مهارت های اجتماعی و افزایش احساس انزوا در دانش آموزان می شود. این شرایط می تواند زمینه ساز افزایش اضطراب اجتماعی، کاهش اعتمادبه نفس و نگرانی نسبت به قضاوت دیگران باشد. از سوی دیگر، دوری از محیط مدرسه با کاهش نظم آموزشی، افت انگیزه تحصیلی و افزایش نگرانی درباره موفقیت در امتحانات و آینده تحصیلی همراه است که در نهایت سطح اضطراب تحصیلی را افزایش می دهد. یافته های این پژوهش نشان می دهد که میان میزان فاصله از محیط مدرسه و شدت اضطراب اجتماعی و تحصیلی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین حمایت خانواده، دسترسی به ارتباطات آموزشی موثر و برنامه های مشاوره ای می تواند نقش مهمی در کاهش این پیامدها ایفا کند. بر این اساس، توجه به راهکارهای تقویت تعاملات اجتماعی و حمایت روانی آموزشی دانش آموزان در دوره های دوری از مدرسه ضروری به نظر می رسد.

کلیدواژه ها:

فاصله از محیط مدرسه ، اضطراب اجتماعی ، اضطراب تحصیلی ، دانش آموزان دبیرستانی