فناوری و نابرابری آموزشی؛ مطالعه ای تحلیلی درباره فرصت ها و محدودیت های یادگیری در محیط های دیجیتال

رواج فناوری های دیجیتال در عرصه آموزش، شیوه های یادگیری را دستخوش تغییرات اساسی کرده و امکان دسترسی گسترده تر به منابع آموزشی را فراهم آورده است. محیط های یادگیری دیجیتال با ایجاد انعطاف پذیری در زمان و مکان آموزش، فرصت های ارزشمندی برای توسعه دانش و مهارت های فراگیران ایجاد کرده اند. با این حال، بهره مندی از این فرصت ها برای همه افراد یکسان نیست و تفاوت در دسترسی به تجهیزات، زیرساخت های ارتباطی و مهارت های فناورانه موجب شکل گیری نابرابری هایی شده است که می تواند بر کیفیت آموزش و میزان موفقیت تحصیلی اثرگذار باشد. این پژوهش با هدف تحلیل ابعاد مختلف نابرابری آموزشی در بستر فناوری و بررسی تاثیر آن بر فرصت های یادگیری انجام شده است. نتایج نشان می دهد که توسعه زیرساخت های آموزشی، افزایش دسترسی به فناوری و ارتقای توانمندی های دیجیتال از مهم ترین عوامل موثر در بهبود کیفیت آموزش و کاهش فاصله های آموزشی به شمار می روند.واژگان کلیدیفناوری آموزشی، یادگیری دیجیتال، نابرابری آموزشی، دسترسی آموزشی، کیفیت یادگیری، آموزش الکترونیکی، عدالت آموزشی