ابتدایی نوین؛ بازخوانی کارکرد راهبردهای تدریس فعال در تعمیق یادگیری و توسعه شایستگی های آموزشی دانش آموزان ابتدایی

دوره ابتدایی به عنوان یکی از حساس ترین مراحل تعلیم و تربیت، نقش بنیادینی در شکل گیری دانش، نگرش ها و مهارت های اساسی دانش آموزان دارد. در سال های اخیر، تغییر نیازهای آموزشی و تحولات گسترده در عرصه یادگیری موجب شده است که توجه به شیوه های تدریس فعال و یادگیرنده محور بیش از گذشته مورد توجه قرار گیرد. پژوهش حاضر با هدف بررسی ظرفیت های آموزشی راهبردهای نوین تدریس در بهبود کیفیت یادگیری دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شده است. در این مطالعه، آثار استفاده از رویکردهای فعال آموزشی بر میزان مشارکت دانش آموزان، انگیزه تحصیلی، یادگیری پایدار، رشد مهارت های شناختی و تقویت تعاملات آموزشی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که بهره گیری از روش های نوین تدریس می تواند زمینه حضور فعال فراگیران در فرآیند یادگیری را فراهم کرده و موجب افزایش اثربخشی آموزش شود. همچنین این رویکردها با ایجاد فرصت های متنوع برای تجربه، همکاری و تفکر، نقش مهمی در ارتقای کیفیت یادگیری و توسعه توانمندی های فردی و اجتماعی دانش آموزان ایفا می کنند. بر این اساس، گسترش کاربرد شیوه های تدریس نوین در دوره ابتدایی می تواند به تحقق اهداف آموزشی و تربیتی و بهبود عملکرد نظام آموزشی کمک کند.واژگان کلیدیابتدایی، تدریس فعال، یادگیری پایدار، دانش آموزان، مشارکت آموزشی، کیفیت آموزش، مهارت های شناختی