بررسی تلفیق روش های فعال، مشارکتی و فناوری آموزشی در ارتقای انگیزش و یادگیری دانش آموزان در درس ریاضی

روش های نوین آموزش ریاضی، به ویژه یادگیری فعال، یادگیری مشارکتی، یادگیری مبتنی بر مسئله و آموزش مبتنی بر فناوری تاثیر قابل توجهی بر انگیزش و یادگیری دانش آموزان دارند. استفاده از این روش ها موجب افزایش مشارکت دانش آموزان، ارتقای مهارت های حل مسئله و درک مفهومی مفاهیم ریاضی شده است. در مقایسه با پژوهش های قبلی خارجی، نتایج این مطالعه با یافته های Boaler (۲۰۱۶)، Freeman و همکاران (۲۰۱۴) و Hmelo-Silver (۲۰۰۴) همسو است. همانند این مطالعات، یافته های ما نشان می دهد که یادگیری فعال و مشارکتی بیشترین تاثیر را بر انگیزش و یادگیری دارد و استفاده از فناوری آموزشی در صورتی که با فعالیت های فعال ترکیب شود، اثرگذاری بیشتری دارد. در مقایسه با پژوهش های داخلی، نتایج مطالعه با یافته های سیف (۱۳۹۸)، شعبانی (۱۳۹۷) و مهرمحمدی (۱۳۹۶) هم خوانی دارد. همان طور که این پژوهش ها نشان داده اند، یادگیری مشارکتی و حل مسئله باعث کاهش اضطراب ریاضی، افزایش اعتمادبه نفس و بهبود علاقه مندی دانش آموزان به درس ریاضی می شود. تنها تفاوت جزئی در شدت تاثیر روش های مبتنی بر فناوری مشاهده شد که می تواند ناشی از محدودیت دسترسی به ابزارهای نوین آموزشی در برخی مدارس باشد. به طور کلی، تحلیل مقالات داخلی و خارجی نشان می دهد که تلفیق روش های فعال، مشارکتی و فناوری آموزشی می تواند بهترین نتایج را در ارتقای انگیزش و یادگیری دانش آموزان فراهم آورد و اثربخشی روش های نوین تدریس را به حداکثر برساند. این یافته ها اهمیت بازنگری در شیوه های تدریس ریاضی و توجه ویژه به روش های نوین را برجسته می کند.

کلیدواژه ها:

آموزش ریاضی ، روش های نوین تدریس ، انگیزش تحصیلی ، یادگیری دانش آموزان ، یادگیری فعال