تحلیل روایت پژوهانه ی موقعیت های عاطفی و آموزشی در دوره ی کارورزی معلمی؛ مطالعه ی موردی مدرسه ی هیئت امنایی فردوس منطقه ی ۸ تهران

کارورزی، به عنوان یکی از مهم ترین بخش های برنامه ی تربیت معلم، زمینه ای فراهم می کند تا دانشجومعلمان بتوانند آموخته های نظری خود را در موقعیت های واقعی مدرسه و کلاس درس تجربه، تحلیل و بازنگری کنند. این مرحله از آموزش حرفه ای معلمی، صرفا حضور در مدرسه یا مشاهده ی فعالیت های آموزشی نیست، بلکه فرصتی برای تامل در کنش های تربیتی، بررسی روابط انسانی، شناخت چالش های کلاس درس و شکل گیری هویت حرفه ای معلم به شمار می آید. پژوهش حاضر با رویکرد روایت پژوهی و بر اساس تجربه های میدانی دانشجومعلم در مدرسه ی هیئت امنایی فردوس منطقه ی ۸ تهران تدوین شده است. هدف اصلی این گزارش، تحلیل موقعیت های عاطفی و آموزشی مشاهده شده در فضای مدرسه و کلاس درس، با تاکید بر روابط معلم و دانش آموز، تعامل کارکنان مدرسه، روابط میان دانش آموزان، شیوه های تدریس و مدیریت یادگیری است. داده های این گزارش از طریق مشاهده ی مستقیم، یادداشت برداری میدانی، حضور در کلاس های درس، تعامل با معلم راهنما و بررسی موقعیت های واقعی آموزشی و عاطفی گردآوری شده اند. تحلیل داده ها نشان می دهد که فضای عاطفی مثبت، احترام متقابل، ارتباط موثر میان معلم و دانش آموز، مدیریت مناسب کلاس، و استفاده از روش های فعال و متنوع تدریس، نقش مهمی در افزایش انگیزه، مشارکت و یادگیری دانش آموزان دارد. همچنین مشاهده ها نشان داد که در برخی موقعیت ها، یکنواختی روش تدریس، محدودیت استفاده از فناوری آموزشی و برخی رفتارهای نامناسب کلامی میان دانش آموزان، می تواند کیفیت فرایند یاددهی یادگیری را تحت تاثیر قرار دهد. بر اساس یافته های این گزارش، کارورزی می تواند فرصتی ارزشمند برای پیوند میان دانش نظری و تجربه ی عملی، رشد مهارت های ارتباطی و آموزشی، و تقویت نگرش تاملی در دانشجومعلمان باشد.

کلیدواژه ها:

کارورزی ، روایت پژوهی ، موقعیت عاطفی ، موقعیت آموزشی ، معلم ، دانش آموز ، هویت حرفه ای معلم.