واکاوی رابطه کمال گرایی ، انگیزش و یادگیری در دانش آموزان عصر حاضر

کمال گرایی یکی از ویژگی های شخصیتی تاثیرگذار بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان است که می تواند پیامدهای مثبت و منفی متعددی در فرآیند یادگیری به همراه داشته باشد. در حالی که کمال گرایی سازگارانه با تلاش، پشتکار، هدف گذاری و انگیزش پیشرفت همراه است، کمال گرایی ناسازگارانه می تواند موجب اضطراب، ترس از شکست، کاهش اعتمادبه نفس و افت عملکرد تحصیلی شود. مقاله حاضر با هدف بررسی تاثیر کمال گرایی بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان، به تحلیل نقش ویژگی های شخصیتی و عوامل انگیزشی در شکل گیری رفتارهای یادگیری می پردازد. همچنین ارتباط میان ابعاد مختلف کمال گرایی، انگیزش درونی و بیرونی، خودکارآمدی و عملکرد آموزشی مورد بررسی قرار می گیرد. یافته ها نشان می دهد که نوع و شدت کمال گرایی نقش تعیین کننده ای در کیفیت یادگیری و موفقیت تحصیلی دانش آموزان دارد و بهره گیری از راهبردهای تربیتی مناسب می تواند آثار منفی کمال گرایی ناسازگارانه را کاهش داده و زمینه رشد انگیزش و پیشرفت تحصیلی را فراهم سازد. در پایان، بر اهمیت آگاهی معلمان و والدین نسبت به ابعاد مختلف کمال گرایی و نقش آنان در هدایت صحیح انتظارات آموزشی تاکید می شود.

کلیدواژه ها:

کمال گرایی ، پیشرفت تحصیلی ، ویژگی های شخصیتی ، انگیزش تحصیلی ، یادگیری دانش آموزان ، خودکارآمدی ، عملکرد آموزشی ، روان شناسی تربیتی