تجربیات معلمان در ایجاد فضای سبز و پایدار در محیط فیزیکی و روانی مدرسه

هدف از این پژوهش، واکاوی تجربیات معلمان در ایجاد و توسعه فضای سبز و پایدار در ابعاد فیزیکی و روانی محیط مدرسه است. روش پژوهش، کیفی و از نوع تحلیل مضمون اسناد، متون علمی معتبر داخلی و گزارش های تجربی معلمان در بازه زمانی اخیر انجام شد. یافته های پژوهش نشان داد که مشارکت فعال معلمان در طراحی حیاط، باغچه ها و کلاس های درس، نه تنها به بهبود کیفیت بصری و اکولوژیک مدرسه منجر می شود، بلکه از طریق کاهش استرس، افزایش حس تعلق مکانی و ارتقای تعاملات اجتماعی، سلامت روان و نشاط دانش آموزان را نیز تضمین می کند. معلمان با تلفیق مفاهیم پایداری در برنامه درسی پنهان و آشکار، فضای مدرسه را به یک محیط یادگیرنده و آرامش بخش تبدیل می کنند. در نهایت نتیجه گیری شد که توانمندسازی معلمان در حوزه معماری و روانشناسی محیطی، پیش نیاز اصلی برای تحقق مدارس سبز و ارتقای تاب آوری روانی در نظام آموزشی است.واژگان کلیدی: فضای سبز، پایداری، روانشناسی محیطی، مدرسه، معلمان