تغییر پارادایم آموزشی از انباشت اطلاعات به تولید محتوا توسط دانش آموز

پژوهش حاضر با هدف بررسی تغییر پارادایم آموزشی از رویکرد سنتی انباشت اطلاعات به رویکرد نوین تولید محتوا توسط دانش آموز انجام شده است. مسئله اصلی پژوهش، ناکارآمدی نظام های آموزشی سنتی در پاسخ گویی به نیازهای عصر دیجیتال و ضرورت گذار به پارادایمی است که در آن دانش آموز از مصرف کننده صرف اطلاعات به تولیدکننده فعال محتوای آموزشی تبدیل می شود. روش پژوهش از نوع کتابخانه ای و مبتنی بر مرور نظام مند متون علمی، مقالات معتبر و اسناد پژوهشی مرتبط با موضوع بوده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که رویکردهای نوین آموزشی مبتنی بر نظریه سازنده گرایی، یادگیری مبتنی بر پروژه و رویکردهای دانش آموزمحور، به طور معناداری به تقویت مهارت های تفکر انتقادی، حل مسئله، خلاقیت و مشارکت فعال دانش آموزان در فرآیند یادگیری کمک می کنند. همچنین نتایج حاکی از آن است که تغییر پارادایم مذکور مستلزم تحول در نقش معلم از انتقال دهنده اطلاعات به تسهیل گر و راهنما، بازطراحی برنامه های درسی، و ایجاد بسترهای فناورانه مناسب برای تولید محتوا توسط دانش آموزان است. با وجود مزایای متعدد این تغییر پارادایم، چالش هایی نظیر کمبود منابع، نیاز به توانمندسازی معلمان و مقاومت در برابر تغییر نیز قابل توجه است. در نهایت، پژوهش پیشنهاد می کند که نظام آموزشی کشور با اتخاذ سیاست های حمایتی و برنامه ریزی دقیق، زمینه های لازم برای تحقق این تحول پارادایمی را فراهم آورد.واژگان کلیدی: تغییر پارادایم آموزشی، تولید محتوا، سازنده گرایی، یادگیری مبتنی بر پروژه، دانش آموز محوری