تحلیل مروری کارکرد بازی های آموزشی در ارتقای یادگیری، انگیزش و مهارت های شناختی اجتماعی دانش آموزان دوره ابتدایی

بازی آموزشی یکی از رویکردهای فعال و کودک محور در فرایند یاددهی یادگیری است که می تواند آموزش دوره ابتدایی را از حالت صرفا انتقالی و حافظه محور به تجربه ای مشارکتی، معنادار و انگیزشی تبدیل کند. هدف پژوهش حاضر، بررسی مروری نقش بازی های آموزشی در بهبود یادگیری دانش آموزان دوره ابتدایی با تاکید بر ابعاد شناختی، اجتماعی، عاطفی و تحصیلی است. این مطالعه با روش مروری و با بهره گیری از منابع و پژوهش های مرتبط داخلی انجام شده و یافته های پژوهش های پیشین در محورهایی مانند انگیزش تحصیلی، تعامل کلاسی، خلاقیت، حل مسئله، ماندگاری یادگیری، کاهش اضطراب، خودتنظیمی، مهارت های زبانی، مهارت های حرکتی و مشارکت والدین تحلیل شده است. نتایج بررسی ها نشان می دهد که بازی های آموزشی از طریق ایجاد محیطی جذاب، فعال و کم تنش، موجب افزایش مشارکت دانش آموزان، درک عمیق تر مفاهیم، تقویت تمرکز، بهبود عملکرد تحصیلی و شکل گیری نگرش مثبت نسبت به درس می شوند. همچنین ماهیت گروهی و تعاملی بسیاری از این بازی ها زمینه رشد مهارت هایی مانند همکاری، مسئولیت پذیری، رعایت قانون، ارتباط موثر و اعتمادبه نفس را فراهم می سازد. بر اساس نتایج، استفاده هدفمند از بازی های آموزشی می تواند به عنوان راهکاری موثر برای ارتقای کیفیت آموزش ابتدایی مورد توجه معلمان، برنامه ریزان درسی و خانواده ها قرار گیرد. بنابراین، تلفیق سنجیده بازی با محتوای درسی، آموزش معلمان برای طراحی فعالیت های بازی محور و فراهم سازی امکانات مناسب در مدارس، از ضرورت های مهم در بهبود فرایند یادگیری دانش آموزان ابتدایی به شمار می رود.

کلیدواژه ها:

بازی های آموزشی ، یادگیری فعال ، دانش آموزان ابتدایی ، انگیزش تحصیلی ، مهارت های اجتماعی ، آموزش بازی محور