خود تنظیمی و عزت نفس و تاثیر آن در بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان

در تعلیم و تربیت امروز حجم بالایی از اطلاعات به دانشآموز منتقل می شود؛ ولی دانشآموزان در بطن آموزش نبوده، احساس ارزش و خودباوری ندارند. مدارس ما کودکانی با انگیزه درونی، کنجکاو و خود انگیخته از خانوادهها به امانت میگیرند؛ اما افرادی بیانگیزه که احساس ارزشمندی و خودباوری نمی کنند، از مدارس فارغ التحصیل میشوند. در نظام آموزشی ما کتابها، نمره ها و امتحانات مهمتر از دانشآموزان است و یادگیرندگان به عنوان محور و اساس برنامه های آموزشی فراموش شدهاند. ما در مدارس اندیشهها را آموزش میدهیم؛ اما چگونگی اندیشیدن و یادگرفتن را آموزش نمیدهیم. یادگیرندگان از معلومات اشباع میشوند؛ اما انگیزه آموختن از آنها گرفته میشود.خودکارآمدی ، یکی از مفاهیم مورد تاکید در نظریه های یادگیری است . خودکارآمدی به قضاوت فرد در مورد توانایی های خود برای انجام موفقیت آمیز یک تکلیف یا کار گفته می شود.در این پژوهش که به شیوه مروری و با مطالعه کتابخانه ای و مراجعه به مقاله ها و تحقیق های چاپ شده و مطالب دیجیتالی گرد آوری شده است و سعی بر آن شده که بررسی نقش خود کارآمدی، خود تنظیمی و عزت نفس در دانش آموزان پرداخته شود. نتایج به دست آمده حاکی از آن است که این سه عامل نقش مهمی در تشکیل هویت و توانمندی های شخصی دانش آموزان ایفا می کنند و ارتباط مستقیمی با موفقیت تحصیلی، رفتارها، و اعتقادات آنها دارند. بهبود این عوامل در محیط های آموزشی و اجتماعی میتواند بهبود مستمری در عملکرد و رضایت دانش آموزان به ارمغان بیاورد. مهارت خودتنظیمی نیز نقش مهمی در عملکرد تحصیلی دارد. خودتنظیمی شامل توانایی هایی مانند برنامه ریزی، مدیریت زمان، و انگیزه بخشی است.

کلیدواژه ها:

خود تنظیمی ، بهبود تحصیلی ، دانش آموزان ، مدارس ، خوکارآمدی