آموزش مهارت های زندگی در دوره ابتدایی و نقش آن در رشد اجتماعی دانش آموزان
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 37
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
SREDCONF01_4969
تاریخ نمایه سازی: 4 تیر 1405
چکیده مقاله:
مقاله مروری حاضر با هدف تبیین نقش و جایگاه آموزش مهارت های زندگی در دوره ابتدایی و بررسی تاثیرات چندبعدی آن بر رشد اجتماعی دانش آموزان نگاشته شده است. رشد اجتماعی به عنوان یکی از بنیادی ترین ابعاد تحول در دوران کودکی، زمینه ساز شکل گیری شخصیت، هویت و توانمندی های ارتباطی فرد در تمامی مراحل بعدی زندگی محسوب می شود. در این میان، مدرسه ابتدایی به عنوان اولین و مهم ترین نهاد رسمی اجتماعی سازی پس از خانواده، نقشی محوری در پرورش مهارت های موردنیاز برای زیستن در جامعه ایفا می کند. یافته های حاصل از مرور نظام مند پژوهش های داخلی و خارجی نشان می دهد که آموزش هدفمند و ساختاریافته مهارت هایی نظیر خودآگاهی، همدلی، ارتباط موثر، حل مسئله، تصمیم گیری، مدیریت هیجانات، تفکر نقادانه و مهارت های مقابله با استرس، تاثیرات عمیق و پایداری بر ارتقای شایستگی های اجتماعی دانش آموزان دوره ابتدایی دارد. این تاثیرات در حوزه هایی نظیر بهبود کیفیت تعاملات بین فردی، افزایش همکاری و مشارکت گروهی، کاهش رفتارهای پرخاشگرانه و ناسازگارانه، تقویت احساس تعلق به مدرسه و همسالان، ارتقای مسئولیت پذیری اجتماعی و پیشگیری از آسیب های روانی-رفتاری در سال های بعدی زندگی، قابل مشاهده و اندازه گیری است. علاوه بر این، پژوهش ها حاکی از آن هستند که آموزش مهارت های زندگی نه تنها به عنوان یک برنامه درسی مستقل، بلکه به عنوان رویکردی تلفیقی در بستر فعالیت های روزمره کلاسی و فوق برنامه، از کارآمدی بالایی برخوردار است و می تواند به غنی سازی جو عاطفی مدرسه و تحقق اهداف تربیتی نظام آموزشی یاری رساند. در مقابل، غفلت از این مهم و محدودسازی آموزش های مدرسه به حوزه صرفا شناختی و محتوای درسی، می تواند به شکل گیری نارسایی های متعددی در حوزه سازگاری اجتماعی، عزت نفس و سلامت روان دانش آموزان منجر شود و آن ها را در مواجهه با چالش های پیچیده دوران نوجوانی و جوانی با کم توانی های جدی روبه رو سازد. در مجموع، مرور عمیق ادبیات پژوهشی موجود، ضرورت بازنگری اساسی در برنامه های درسی دوره ابتدایی، با محوریت قرار دادن مهارت های زندگی به عنوان یکی از ارکان اصلی تربیت اجتماعی، و نیز لزوم توانمندسازی معلمان به عنوان مجریان اصلی این آموزش ها را به طور قاطع مورد تاکید قرار می دهد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
لیلا امیدی نوبیجاری
کارشناسی آموزش ابتدایی، دانشگاه آزاد واحد نجف آباد