پدیده تکرار همایندی: تحلیل سازوکارهای شناختی و عصبی در سرایت خطاهای تلفظی

پدیده تکرار همایندی به وضعیتی اشاره دارد که در آن خطای تلفظی، واج آرایی، یا الگوی گفتاری نادرست یک فرد، در ذهن ناظر یا شنونده تثبیت شده و در موقعیتی مشابه، بهصورت ناخودآگاه یا نیمه آگاه تکرار می شود. این پدیده را می توان نوعی سرایت شناختی-ادراکی دانست که در آن،مشاهده گر نه تنها خطا را می بیند یا می شنود، بلکه آن را در قالب تجربهای پایدار در سامانه حافظه و بازنمایی ذهنی خود ذخیره میکند. شواهد مفهومی و عصبروانشناختی نشان میدهند که احساسات خوشایند، درگیری عاطفی، و برانگیختگی هیجانی می توانند در فرآیند نشست خاطره، احتمال ماندگاری و بازتولید خطا را افزایش دهند. از این منظر، تکرار همایندی در دسته خطاهای شناختی و ادراکی قرار میگیرد و با سازوکارهایی مانند تعمیم خطا، فشار مغز یا اشتغال ذهنی، خطای مشابهت، و محدودیت پردازش همزمان قابل توضیح است. در این مقاله، ضمن تعریف و صورتبندی این پدیده، نقش نورونهای آینهای، سیستم پاداش مغز، و تثبیت خاطرات هیجانی در ماندگاری و انتقال خطا بررسی می شود. در پایان، با تاکید بر پیامدهای این پدیده در ارتباطات انسانی و آموزش زبان، پیشنهادهایی برای پژوهشهای آینده ارائه میگردد.

کلیدواژه ها:

تکرار همایندی ، خطای تلفظی ، سرایت شناختی ، نشست خاطره ، نورونهای آینهای ، سیستم پاداش ، خطاهای ادراکی