بررسی سلامت سازمانی و فسادستیزی در سازمان های مدیریت شهری بر جلب مشارکت شهروندان

هدف اصلی این پژوهش، بررسی تاثیر سلامت سازمانی و رویکردهای فسادستیزی در نهادهای مدیریت شهری (به ویژه شهرداری ها و شوراهای اسلامی شهر) بر میزان جلب مشارکت های داوطلبانه و نظام مند شهروندان در امور شهری است. این تحقیق از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت و روش، توصیفی-تحلیلی و از نوع همبستگی و توسعه ای است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه شهروندان و مدیران حوزه مدیریت شهری است که با تکیه بر تحلیل های کیفی و ساختاری، ابعاد ارتباطی متغیرها سنجیده شده است. ابزار گردآوری داده ها، بررسی اسنادی، ممیزی های نهادی و چارچوب های نظری سنجش سلامت اداری است. یافته های توصیفی و تحلیلی که به صورت کیفی-عمقی و بدون اتکا به جداول عددی تبیین شده اند، نشان می دهند که ارتقای شاخص های سلامت سازمانی (شامل یگانگی نهادی، نفوذ ابزار رهبری و حمایت منابع) و تقویت مکانیسم های شفافیت و فسادستیزی، از طریق بازسازی «اعتماد عمومی» و تقویت «سرمایه اجتماعی»، مستقیما تمایل و رفتار مشارکتی شهروندان را در تصمیم سازی های توسعه شهری افزایش می دهد. در مقابل، ادراک فساد ساختاری به عنوان مانعی جدی در مسیر پیوند شهروند-مدیریت شهری عمل می کند. در نهایت، پیشنهادهایی مبتنی بر استقرار سامانه های افشاگری فساد (سوت زنی)، الکترونیکی کردن کامل خدمات شهری و ایجاد شوراهای محله محور جهت نهادینه سازی این رویکرد ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

سلامت سازمانی ، فسادستیزی ، مدیریت شهری ، مشارکت شهروندان ، اعتماد عمومی