نقش هوش مصنوعی در شخصی سازی یادگیری: فرصت ها و چالش ها

این پژوهش با هدف بررسی نقش تحول آفرین هوش مصنوعی در شخصی سازی یادگیری و واکاوی فرصت ها و چالش های پیش روی نظام های آموزشی در عصر دیجیتال انجام شده است. با توجه به محدودیت های روش های آموزشی سنتی در پاسخگویی به تفاوت های فردی، شخصی سازی یادگیری به عنوان یک رویکرد کلیدی برای ارتقای کیفیت آموزش مطرح گردیده است. روش تحقیق در این مطالعه به صورت مروری، نظام مند و تحلیلی بر روی منابع علمی معتبر، گزارش های پژوهشی و اسناد سیاستی انجام گرفت تا مضامین اصلی موجود در ادبیات پژوهشی استخراج و ترکیب شوند. یافته های پژوهش نشان می دهد که هوش مصنوعی از طریق تحلیل لحظه ای داده های آموزشی، شناسایی الگوهای شناختی و رفتاری، و ارائه بازخوردهای هوشمند، امکان گذار از یادگیری خطی به سمت فرآیندهای پویا، تطبیقی و منعطف را فراهم می آورد. این فناوری با تنظیم محتوا، فعالیت ها و سطح دشواری تکالیف بر اساس نیازهای منحصربه فرد هر یادگیرنده، موجب افزایش درگیری شناختی، ارتقای انگیزش درونی و تقویت حس مالکیت یادگیرنده بر فرآیند آموزش می شود. با این حال، نتایج تحلیل ها حاکی از آن است که این فرصت های بی شمار با چالش های جدی نظیر سوگیری های الگوریتمی، مسائل مربوط به حریم خصوصی و امنیت داده ها، خطر بازتولید نابرابری های آموزشی و ضرورت بازتعریف نقش حرفه ای معلمان گره خورده است. در نهایت، این مطالعه بر لزوم اتخاذ رویکردی انسان محور، میان رشته ای و اخلاق مدار تاکید می کند که در آن هوش مصنوعی به عنوان یک همکار شناختی و پشتیبان تصمیم گیری برای معلمان عمل کرده و با رعایت عدالت آموزشی و شفافیت الگوریتمی، به سمت ایجاد محیط های یادگیری عادلانه و شخصی سازی شده حرکت نماید.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، شخصی سازی یادگیری ، یادگیری تطبیقی ، تحلیل یادگیری ، عدالت آموزشی.