بررسی عوامل موثر بر اضطراب دانش آموزان از ارزشیابی و امتحان

اضطراب امتحان پدیده ای شایع و تضعیف کننده در محیط های آموزشی است که نه تنها عملکرد تحصیلی، بلکه سلامت روان دانش آموزان را نیز به طور جدی تهدید می کند. رویکردهای سنتی اغلب بر مدیریت علائم تمرکز دارند، حال آنکه رویکردهای نوین به دنبال توانمندسازی دانش آموزان برای مدیریت فرآیندهای درونی خود هستند. این مقاله با روش مرور نظام مند ادبیات، به بررسی تاثیر آموزش مهارت های خودتنظیمی به عنوان یک راهبرد پیشگیرانه و درمانی بر کاهش اضطراب امتحان می پردازد. یافته های این پژوهش نشان می دهد که خودتنظیمی، به عنوان یک سازه چندبعدی شامل راهبردهای شناختی (مانند هدف گذاری و برنامه ریزی)، فراشناختی (مانند نظارت و ارزیابی یادگیری) و هیجانی (مانند کنترل احساسات و خودگفتاری مثبت)، به دانش آموزان ابزارهای لازم برای کنترل ادراکی بر موقعیت امتحان را می دهد. آموزش این مهارت ها با افزایش احساس شایستگی، بهبود راهبردهای مطالعه و کاهش نشخوار فکری منفی، به طور معناداری به کاهش مولفه های شناختی (نگرانی) و فیزیولوژیک (برانگیختگی) اضطراب امتحان منجر می شود. این مقاله نتیجه می گیرد که ادغام نظام مند آموزش مهارت های خودتنظیمی در برنامه های درسی و مشاوره ای مدارس، یک سرمایه گذاری حیاتی برای ارتقای عملکرد تحصیلی و پرورش نسلی تاب آور و سالم تر است.