نقش برنامه ریزی درسی انعطاف پذیر در پاسخگویی به تفاوت های فردی دانش آموزان

تفاوت های فردی دانش آموزان از نظر توانایی های شناختی، سبک های یادگیری، علایق، استعدادها و زمینه های اجتماعی–فرهنگی از مهم ترین چالش های نظام آموزشی به شمار می آید. برنامه های درسی سنتی که بر یکنواختی محتوا، روش تدریس و ارزشیابی تاکید دارند، غالبا قادر به پاسخگویی به این تنوع گسترده نیستند. در این میان، برنامه ریزی درسی انعطاف پذیر به عنوان رویکردی نوین می تواند با ایجاد تنوع در محتوا، فرآیند یادگیری، زمان بندی، روش های تدریس و شیوه های ارزشیابی، زمینه پاسخگویی به نیازهای متفاوت دانش آموزان را فراهم سازد. این رویکرد با تکیه بر اصل تفاوت های فردی و عدالت آموزشی، تلاش می کند فرصت های یادگیری متناسب با ویژگی های هر دانش آموز فراهم کند و از این طریق مشارکت فعال، انگیزه تحصیلی و پیشرفت آموزشی را ارتقا دهد. مقاله حاضر به بررسی مبانی نظری و ابعاد اجرایی برنامه ریزی درسی انعطاف پذیر و نقش آن در بهبود کیفیت یادگیری متناسب با تفاوت های فردی می پردازد.

کلیدواژه ها:

برنامه ریزی درسی انعطاف پذیر ، تفاوت های فردی ، عدالت آموزشی ، یادگیری متناسب ، تنوع روش های تدریس