برنامه ریزی درسی مبتنی بر بازی و تاثیر آن بر انگیزه یادگیری در دوره ابتدایی

در سال های اخیر استفاده از روش های نوین آموزشی برای افزایش انگیزه و مشارکت دانش آموزان مورد توجه پژوهشگران حوزه تعلیم و تربیت قرار گرفته است. یکی از رویکردهای موثر در این زمینه، برنامه ریزی درسی مبتنی بر بازی است که تلاش می کند فرآیند یادگیری را از طریق فعالیت های جذاب، تعاملی و تجربه محور برای دانش آموزان معنادارتر سازد. هدف از این پژوهش بررسی تاثیر برنامه ریزی درسی مبتنی بر بازی بر انگیزه یادگیری دانش آموزان دوره ابتدایی است. در این رویکرد، مفاهیم درسی در قالب بازی های آموزشی، فعالیت های گروهی و موقعیت های مسئله محور ارائه می شود تا دانش آموزان با علاقه و مشارکت فعال در فرآیند یادگیری درگیر شوند. یافته های مطالعات مختلف نشان می دهد که استفاده از بازی در آموزش می تواند موجب افزایش انگیزه درونی، بهبود تعاملات اجتماعی، تقویت خلاقیت و افزایش میزان درگیری شناختی دانش آموزان شود. بنابراین به کارگیری برنامه ریزی درسی مبتنی بر بازی می تواند به عنوان راهکاری موثر برای ارتقای کیفیت یادگیری در دوره ابتدایی مورد توجه معلمان و برنامه ریزان آموزشی قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

برنامه ریزی درسی ، بازی های آموزشی ، انگیزه یادگیری ، آموزش ابتدایی ، یادگیری فعال