روایت درمانی کلاسی برای تبدیل خاطرات تلخ تحصیلی به انگیزه یادگیری پایدار

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر رویکرد روایت درمانی در محیط کلاس درس بر بازسازی معنایی خاطرات منفی تحصیلی و ارتقای انگیزه یادگیری پایدار در دانش آموزان انجام شده است. مسئله اصلی مورد مطالعه، چگونگی تبدیل تجربیات شکست خورده و اضطراب آور گذشته به منابعی برای تاب آوری و پیشرفت آموزشی از طریق فرآیند داستان گویی و بازنگری روایت های شخصی است. روش پژوهش به صورت کیفی و با استفاده از تکنیک های کتابخانه ای و تحلیل محتوای متون تخصصی روانشناسی تربیتی و علوم شناختی انجام پذیرفته است. یافته ها نشان می دهند که روایت درمانی با ایجاد فاصله گذاری شناختی بین دانش آموز و تجربه دردناک، امکان بیرون سازی مشکل و شناسایی استثناهای موفقیت آمیز را فراهم می آورد. نتایج حاکی از آن است که وقتی دانش آموزان فرصت می یابند تا داستان تحصیلی خود را از زاویه ای جدید و با تاکید بر عوامل زمینه ای و حمایتی بازگو کنند، احساس درماندگی آموخته شده کاهش یافته و جایگزین آن حس عاملیت و کنترل درونی می شود. این تغییر نگرش منجر به تقویت انگیزه درونی و پایداری در مسیر یادگیری می گردد. در نهایت، این مطالعه اثبات می کند که ادغام تکنیک های روایی در برنامه درسی پنهان کلاس، راهکاری موثر برای بهبود سلامت روان تحصیلی و افزایش کیفیت یادگیری عمیق است.واژگان کلیدی: روایت درمانی، انگیزه یادگیری، خاطرات تحصیلی، بازسازی معنا، روانشناسی تربیتی