بررسی میزان رضایت دانش آموزان از روش های تدریس نوین

پژوهش حاضر با هدف بررسی میزان رضایت دانش آموزان از روش های تدریس نوین در مدارس متوسطه استان گیلان در سال تحصیلی ۱۴۰۵–۱۴۰۴ انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی از نوع پیمایشی است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان مدارس متوسطه استان گیلان بود که از میان آن ها نمونه ای به روش نمونه گیری تصادفی چندمرحله ای انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه محقق ساخته رضایت از روش های تدریس نوین بود که روایی آن از طریق نظر متخصصان حوزه علوم تربیتی تایید و پایایی آن با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ بررسی شد. داده های به دست آمده با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی در نرم افزار SPSS تحلیل شدند. نتایج پژوهش نشان داد که میزان رضایت دانش آموزان از روش های تدریس نوین در سطح نسبتا مطلوبی قرار دارد و استفاده از این روش ها موجب افزایش مشارکت کلاسی، علاقه به یادگیری و درک بهتر مفاهیم درسی شده است. همچنین یافته ها بیانگر آن بود که استفاده از روش های تدریس فعال و فناوری های آموزشی می تواند انگیزه تحصیلی دانش آموزان را افزایش داده و محیط یادگیری پویاتری ایجاد کند. بر اساس نتایج پژوهش، توجه بیشتر به توسعه روش های تدریس نوین، آموزش معلمان و فراهم کردن امکانات آموزشی مناسب می تواند نقش مهمی در ارتقای کیفیت آموزش و افزایش رضایت دانش آموزان ایفا کند.

کلیدواژه ها:

رضایت دانش آموزان ، روش های تدریس نوین ، یادگیری فعال ، مشارکت کلاسی