بازطراحی آموزش در زیست بوم دیجیتال: واکاوی فرصت ها، تنش ها و دگرگونی های یادگیری در عصر فناوری

گسترش فناوری های دیجیتال در حوزه آموزش، ساختار سنتی یاددهی–یادگیری را وارد مرحله ای تازه از تحول کرده است؛ مرحله ای که در آن مرز میان آموزش حضوری و مجازی به تدریج کم رنگ شده و الگوهای یادگیری انعطاف پذیر جایگزین روش های ثابت گذشته شده اند. این مقاله با رویکرد تحلیلی به بررسی فرصت ها و چالش های ناشی از این دگرگونی می پردازد. نتایج نشان می دهد که فناوری از یک سو موجب افزایش دسترسی، تنوع منابع و شخصی سازی آموزش شده و از سوی دیگر مسائلی مانند افت تعامل انسانی، وابستگی شناختی به ابزارهای دیجیتال و نابرابری دسترسی را برجسته کرده است. در مجموع، موفقیت نظام آموزشی در این شرایط وابسته به توانایی آن در ایجاد تعادل میان ظرفیت های فناورانه و اصول تربیتی انسانی است.واژگان کلیدی: آموزش دیجیتال، یادگیری نوین، فناوری آموزشی، تحول تربیتی، نظام یاددهی–یادگیری