روایتی از نخستین روزهای مدرسه و سازگاری نوآموزان پایه اول با محیط کلاس

ورود نوآموزان به مدرسه و آغاز تحصیل در پایه اول ابتدایی یکی از مهم ترین مراحل زندگی آموزشی کودکان است. بسیاری از دانش آموزان در روزهای نخست حضور در مدرسه با احساساتی مانند اضطراب، دلتنگی برای خانواده، ناآشنایی با محیط جدید و دشواری در برقراری ارتباط با همسالان روبه رو می شوند. این مسئله در صورت بی توجهی می تواند بر روند یادگیری و نگرش دانش آموزان نسبت به مدرسه تاثیر منفی بگذارد. هدف از این روایت پژوهی، بیان تجربه معلم در کمک به سازگاری نوآموزان پایه اول با محیط کلاس در روزهای آغازین مدرسه است.در این تجربه، با مشاهده رفتار و واکنش های دانش آموزان در ابتدای سال تحصیلی، چالش هایی مانند گریه، بی قراری، وابستگی به والدین، عدم تمرکز و ناآشنایی با قوانین کلاس شناسایی شد. برای کاهش این مشکلات، اقداماتی از جمله ایجاد فضای عاطفی امن در کلاس، استفاده از بازی ها و فعالیت های شاد، برقراری ارتباط صمیمانه با دانش آموزان، آموزش تدریجی قوانین کلاس و تقویت ارتباط با والدین انجام شد.نتایج نشان داد که اجرای این اقدامات به تدریج باعث کاهش اضطراب دانش آموزان، افزایش مشارکت آنان در فعالیت های کلاسی، شکل گیری روابط دوستانه میان همکلاسی ها و ایجاد نگرش مثبت نسبت به مدرسه شد. تجربه حاضر نشان می دهد که توجه به نیازهای عاطفی و اجتماعی کودکان در روزهای نخست مدرسه، نقش مهمی در سازگاری آنان با محیط آموزشی و فراهم شدن زمینه یادگیری موثر دارد.

کلیدواژه ها:

سازگاری با مدرسه ، اضطراب جدایی ، بازی های آموزشی ، تعامل معلم و دانش آموز ، ارتباط با والدین