مرور پژوهش ها درباره عوامل موثر بر خودکارآمدی در یادگیری علوم

تفکر سیستمی به عنوان یکی از رویکردهای بنیادین در تحلیل مسائل پیچیده، طی دهه های اخیر جایگاه ویژه ای در حوزه های آموزش، مدیریت، علوم تربیتی، محیط زیست و سیاست گذاری عمومی یافته است. با توجه به پیچیدگی فزاینده محیط های آموزشی و اجتماعی، نیاز به تربیت فراگیرانی که قادر باشند روابط علت و معلولی، الگوهای پویای رفتاری و ساختارهای زیرسطحی را درک کنند، بیش از گذشته احساس می شود. پژوهش های متعدد نشان داده اند که رویکردهای مبتنی بر تفکر خطی، توان لازم برای تحلیل مسائل درهم تنیده جهان معاصر را فراهم نمی کنند. به همین دلیل، ادبیات علمی اخیر بر اهمیت آموزش روش های تفکر سیستمی از دوران مدرسه تا آموزش عالی تاکید کرده است. با وجود گسترش پژوهش ها در این حوزه، همچنان تشتت نظری، پراکندگی روش ها و نبود یک چارچوب تلفیقی درباره موثرترین شیوه های آموزش این مهارت وجود دارد. مرور نظام مند، رویکردی است که با گردآوری، مقایسه، ارزیابی و تحلیل انتقادی پژوهش ها، امکان ارائه تصویری دقیق، شفاف و مبتنی بر شواهد از روش های آموزش تفکر سیستمی را فراهم می کند. از آنجا که مطالعات منتشرشده از سال ۲۰۱۵ به بعد رشد قابل توجهی داشته اند، یک مرور نظام مند می تواند شواهد جدید را یکپارچه کرده و شکاف های پژوهشی موجود را آشکار سازد. همچنین، نتایج چنین مروری می تواند بنیانی برای طراحی برنامه های درسی، مدل های آموزشی، سیاست گذاری های کلان و توسعه حرفه ای معلمان ایجاد کند. هدف چکیده حاضر، معرفی طرح پژوهشی برای اجرای یک مرور نظام مند جامع است که بر روش های نوین آموزش تفکر سیستمی، مدل های کاربردی، اثربخشی مداخلات و چالش های اجرایی در محیط های آموزشی تمرکز دارد. انتظار می رود این پژوهش با ارائه یک دیدگاه منسجم و مبتنی بر شواهد، به توسعه سیاست ها و برنامه های آموزشی کارآمد کمک کند و مسیر تحقیقات آینده را روشن سازد.

کلیدواژه ها:

تفکر سیستمی ، مرور نظام مند ، روش های تدریس ، یادگیری عمیق ، پیچیدگی آموزشی