نقش آموزش مهارت های زندگی در رشد شخصیتی و اجتماعی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش آموزش مهارت های زندگی در رشد شخصیتی و اجتماعی دانش آموزان انجام شده است. در دوران معاصر، نظام های آموزشی دیگر نمی توانند صرفا به انتقال دانش علمی بسنده کنند؛ بلکه ناگزیرند توانمندی هایی را در دانش آموزان پرورش دهند که آنان را برای مواجهه با چالش های زندگی فردی و اجتماعی آماده سازد. مهارت های زندگی، مجموعه ای از قابلیت های رفتاری، شناختی و هیجانی هستند که فرد را در انطباق مثبت با محیط و برقراری روابط سالم یاری می دهند. روش تحقیق این مقاله به صورت تحلیلی توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و بررسی منابع و مقالات معتبر داخلی و خارجی انجام شده است. یافته های مقاله نشان می دهد که آموزش مهارت هایی چون خودآگاهی، مدیریت هیجان، تصمیم گیری، ارتباط موثر، همدلی و حل مسئله، تاثیر مستقیم و معناداری بر شکل گیری هویت شخصیتی، تقویت عزت نفس، افزایش سازگاری اجتماعی و کاهش رفتارهای پرخطر در دانش آموزان دارد. همچنین نتایج حاکی از آن است که اجرای برنامه های منسجم مهارت های زندگی در مدارس، با مشارکت معلمان، خانواده و سیاست گذاران آموزشی، می تواند پیامدهای بلندمدتی در حوزه سلامت روان، موفقیت تحصیلی و شهروندی فعال داشته باشد.

کلیدواژه ها:

مهارت های زندگی ، رشد شخصیتی ، رشد اجتماعی ، دانش آموزان ، آموزش وپرورش ، سلامت روان