بررسی اثر نوسازی ناوگان تاکسیرانی بر رضایت شهروندان و کاهش هزینه های سفر

ناوگان تاکسیرانی یکی از اجزای مهم نظام حمل ونقل عمومی شهری است که نقش قابل توجهی در جابه جایی روزانه شهروندان، تکمیل شبکه حمل ونقل عمومی، دسترسی به خدمات شهری و کاهش وابستگی به خودروهای شخصی دارد. با این حال، فرسودگی بخش قابل توجهی از ناوگان تاکسیرانی در بسیاری از شهرهای ایران، موجب بروز مشکلاتی مانند افزایش مصرف سوخت، آلودگی هوا، کاهش ایمنی، افزایش هزینه های نگهداری، افت کیفیت خدمات، نارضایتی شهروندان و کاهش بهره وری اقتصادی شده است. نوسازی ناوگان تاکسیرانی به عنوان یکی از سیاست های مهم مدیریت شهری، می تواند ضمن بهبود کیفیت خدمات حمل ونقل، زمینه افزایش رضایت شهروندان و کاهش هزینه های مستقیم و غیرمستقیم سفر را فراهم سازد. هدف این مقاله، بررسی اثر نوسازی ناوگان تاکسیرانی بر رضایت شهروندان و کاهش هزینه های سفر با رویکرد کتابخانه ای است. در این مقاله، ابتدا جایگاه تاکسیرانی در حمل ونقل شهری تبیین شده و سپس ابعاد فرسودگی ناوگان، آثار آن بر کیفیت خدمات، هزینه های سفر، آلودگی هوا و ایمنی بررسی می شود. در ادامه، اثرات نوسازی ناوگان بر شاخص هایی مانند آسایش، ایمنی، زمان سفر، قابلیت اطمینان، هزینه سوخت، هزینه تعمیرات، رضایت مسافر و بهره وری رانندگان تحلیل می گردد. یافته های مقاله نشان می دهد که نوسازی ناوگان تاکسیرانی، در صورت همراهی با سیاست های مالی، مدیریتی، فناورانه و نظارتی مناسب، می تواند نقش موثری در ارتقای کیفیت حمل ونقل شهری، کاهش هزینه های اقتصادی و اجتماعی و افزایش رضایت عمومی ایفا کند.

کلیدواژه ها:

نوسازی ناوگان ، تاکسیرانی ، رضایت شهروندان ، هزینه سفر ، حمل ونقل شهری ، ناوگان فرسوده ، آلودگی هوا.