ارزیابی اقتصادی–اجتماعی پروژه توقفگاه حمل ونقل بار در شهرداری شیراز

این پژوهش با هدف ارزیابی اقتصادی–اجتماعی پروژه توقفگاه حمل ونقل بار در شهرداری شیراز و سنجش آثار آن بر توجیه پذیری اقتصادی، بهبود شاخص های اجتماعی–مدیریتی و ارتقای کارایی حمل ونقل بار شهری انجام شد. مسئله اصلی پژوهش، پیامدهای ناشی از توقف های پراکنده و غیرمجاز ناوگان باری، افزایش هزینه های عملیاتی، اتلاف زمان، کاهش ایمنی و ایجاد بی نظمی فضایی در شهر شیراز بود که ضرورت توسعه زیرساخت های سامان دهی بار را برجسته می ساخت. پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی–تحلیلی بود. جامعه آماری شامل رانندگان ناوگان باری، مالکان و بهره برداران ناوگان، کارشناسان و مدیران شهرداری و فعالان اقتصادی مرتبط بود که از میان آنان ۳۸۴ پرسشنامه معتبر جمع آوری و تحلیل شد. برای آزمون فرضیه ها از رگرسیون خطی چندمتغیره استفاده شد. یافته ها نشان داد که پروژه توقفگاه بار از منظر اقتصادی دارای توجیه پذیری مثبت است و متغیرهای کاهش هزینه های عملیاتی با ضریب بتای ۰.۳۲، سطح خدمات توقفگاه با ضریب ۰.۲۸ و میزان بهره برداری با ضریب ۰.۲۴ مهم ترین عوامل موثر بر آن بوده اند و مدل مربوطه ۵۸ درصد از واریانس متغیر وابسته را تبیین کرده است. همچنین در بعد اجتماعی–مدیریتی، نظم فضایی با ضریب بتای ۰.۳۵، بهبود مدیریت حمل ونقل بار با ضریب ۰.۲۹ و ایمنی با ضریب ۰.۲۶، اثر مثبت و معناداری داشته اند و ضریب تعیین مدل برابر با ۰.۶۲ بوده است. در بعد عملیاتی نیز کاهش توقف های غیرمجاز با ضریب ۰.۳۴، کاهش زمان انتظار با ضریب ۰.۳۱ و بهبود دسترسی عملیاتی با ضریب ۰.۲۷ بیشترین تاثیر را بر کارایی حمل ونقل بار شهری داشته اند و مدل توانسته است ۶۵ درصد از تغییرات آن را تبیین کند. در مجموع، نتایج پژوهش نشان داد که پروژه توقفگاه حمل ونقل بار در شیراز، ابزاری موثر برای کاهش هزینه ها و اتلاف زمانی، افزایش نظم و ایمنی شهری و ارتقای کارایی شبکه حمل ونقل بار است و می تواند به عنوان یکی از راهبردهای مهم مدیریت شهری در سامان دهی لجستیک شهری مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

زیابی اقتصادی–اجتماعی ، توقفگاه حمل ونقل بار ، لجستیک شهری ، کارایی حمل ونقل بار.