تاثیر کاربرد ابزارهای هوش مصنوعی بر یادگیری و سواد اطلاعاتی دانش آموزان

توسعه شتابان فناوری های نوین و ظهور ابزارهای هوش مصنوعی، ساختار نظام های آموزشی را با تحولات بنیادینی مواجه ساخته و الگوهای سنتی یاددهی-یادگیری را به چالش کشیده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی جامع تاثیر کاربرد ابزارهای هوش مصنوعی بر یادگیری و سواد اطلاعاتی دانش آموزان به رشته تحریر درآمده است. این تحقیق با روش کیفی و به شیوه مروری-کتابخانه ای، به تحلیل، ترکیب و نقد ادبیات پژوهشی و مبانی نظری موجود در حوزه فناوری های آموزشی، سواد دیجیتال و هوش مصنوعی پرداخته است. یافته های حاصل از بررسی متون نشان می دهد که ادغام ابزارهای هوش مصنوعی در محیط های آموزشی، از طریق شخصی سازی فرآیند یادگیری، ارائه بازخوردهای آنی و تقویت یادگیری پژوهش محور، کیفیت و بازدهی تحصیلی دانش آموزان را به طور معناداری ارتقا می دهد. با این حال، مواجهه دانش آموزان با حجم عظیمی از داده های تولیدشده توسط هوش مصنوعی، ضرورت بازتعریف و ارتقای سواد اطلاعاتی و دیجیتال را دوچندان کرده است؛ چرا که دانش آموزان برای ارزیابی صحت، اعتبار و سوگیری اطلاعات نیازمند مهارت های تفکر انتقادی پیشرفته تری هستند. نتایج پژوهش مبین آن است که فرهنگ مدرسه دیجیتال، شایستگی های حرفه ای معلمان و وجود چارچوب های آموزشی منسجم، به عنوان متغیرهای میانجی و حیاتی در بهینه سازی فرآیند یادگیری ایفای نقش می کنند. در نهایت، آموزش هدفمند سواد رسانه ای و دیجیتال نه تنها چالش های اخلاقی و اطلاعاتی ناشی از هوش مصنوعی را کاهش می دهد، بلکه بستر مناسبی را برای تبدیل دانش آموزان از مصرف کنندگان منفعل به کاربران خلاق و منتقد فناوری فراهم می سازد. به طور کلی، هم افزایی میان ابزارهای هوشمند و مهارت های سواد اطلاعاتی، کلید دستیابی به آموزش پایدار در عصر حاضر است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، سواد اطلاعاتی ، سواد دیجیتال ، کیفیت یادگیری ، فرهنگ مدرسه دیجیتال.