واکاوی نقش حضور معلم و تنظیم تعاملات همزمان و غیرهمزمان در محیط های یادگیری ترکیبی مدارس ابتدایی

اصلاح و توسعه فرآیندهای یاددهی و یادگیری در مقطع ابتدایی به دلیل ویژگی های منحصربه فرد تحولی، عاطفی و شناختی کودکان، حساسیت های مضاعفی را می طلبد که نظام های آموزشی مدرن را به سمت بهره گیری از رویکردهای نوین متمایل ساخته است. یادگیری ترکیبی به عنوان تلفیقی هدفمند از پداگوژی حضوری و ابزارهای مجازی، پتانسیل بالایی برای ارتقای کیفیت آموزش در این مقطع دارد؛ مشروط بر اینکه نقش تسهیل گری معلم و موازنه میان تعاملات آنلاین و آفلاین به درستی تبیین شود. پژوهش حاضر با هدف واکاوی جامع نقش حضور معلم و تنظیم تعاملات همزمان و غیرهمزمان در محیط های یادگیری ترکیبی مدارس ابتدایی انجام شده است. روش بررسی در این مطالعه بر مبنای رویکرد کتابخانه ای و مرور نظام مند اسناد و متون نظری و تجربی شکل گرفته است. یافته های تحلیل نشان می دهد که موفقیت مدل های ترکیبی در دوره ابتدایی کاملا وابسته به میزان و کیفیت حضور پداگوژیک، طراحانه و رهبرانه معلم در هر دو ساحت فیزیکی و مجازی است. همچنین تنظیم هوشمندانه تعاملات آنلاین (مانند تالارهای گفتگو و چندرسانه ای ها) در کنار فعالیت های آفلاین کلاسی و کارگاهی، ابزاری قدرتمند برای تعمیق یادگیری مفهومی، تفکر فراشناختی و ایجاد اشتیاق تحصیلی در کودکان محسوب می شود. از سوی دیگر، طراحی تکالیف خلاقانه و پروژه محور پل ارتباطی موثری میان این دو ساحت ایجاد می کند که فرآیند جامعه پذیری و رشد مهارت های خودگردانی نوآموزان را شتاب می بخشد. در نهایت، نتایج حاکی از آن است که با سرمایه گذاری بر توانمندسازی دیجیتال معلمان و بازطراحی ساختارهای سنتی مدارس، می توان از یادگیری ترکیبی به عنوان بستری پایدار برای عدالت آموزشی و رشد همه جانبه دانش آموزان ابتدایی بهره جست.

کلیدواژه ها:

یادگیری ترکیبی ، حضور معلم ، تعاملات آنلاین ، آموزش ابتدایی ، یادگیری خودگردان.