نقش فناوری های آموزشی در کاهش نابرابری های یادگیری در دوره ابتدایی

کاهش نابرابری های یادگیری و دسترسی عادلانه به فرصت های باکیفیت تربیتی، از مهم ترین اهداف نظام های آموزش و پرورش در سراسر جهان به شمار می رود. دوره ابتدایی به عنوان پایه ای ترین مرحله رشد شناختی و عاطفی کودکان، نقشی حیاتی در بازتولید یا تعدیل این نابرابری ها ایفا می کند. هدف از پژوهش مروری حاضر، تبیین جامع نقش فناوری های آموزشی در کاهش نابرابری های یادگیری در دوره ابتدایی و تحلیل مکانیزم های اثرگذاری آن بر توسعه عدالت آموزشی است. روش پژوهش در این مطالعه به صورت کتابخانه ای و مروری تحلیلی بوده که با بررسی، ترکیب و نقد ادبیات پژوهشی و اسناد علمی معتبر داخلی و بین المللی انجام گرفته است. یافته های حاصل از واکاوی متون نشان می دهد که فناوری های آموزشی از طریق شخصی سازی فرآیند یادگیری، ارائه ی مسیرهای یادگیری انطباقی، پلتفرم های تعاملی و ابزارهای چندرسانه ای، پتانسیل بالایی برای پر کردن شکاف های آموزشی ناشی از تفاوت های فردی، اقتصادی و جغرافیایی دارند. با این حال، اثربخشی این فناوری ها در کاهش نابرابری ها به شدت مشروط به عبور از لایه های مختلف شکاف دیجیتال، ارتقای سواد اطلاعاتی معلمان و هدایت اصولی والدین است. نتایج پژوهش بیانگر آن است که پلتفرم های دیجیتال زمانی می توانند به عنوان ابزاری برابری بخش عمل کنند که سیاست گذاری های آموزشی فراتر از نگاه سخت افزاری، بر توانمندسازی حرفه ای مربیان و همسوسازی بافت های فرهنگی-اجتماعی متمرکز شوند تا فناوری نه به عنوان عاملی برای تشدید تمایزات، بلکه به عنوان شتاب دهنده ای برای بسط عدالت و تعالی یادگیری در مدارس ابتدایی ایفای نقش کند.

کلیدواژه ها:

فناوری آموزشی ، نابرابری های یادگیری ، دوره ابتدایی ، شکاف دیجیتال ، عدالت آموزشی.