تدریس مبتنی بر تعامل شناختی،اجتماعی در محیط های یادگیری دیجیتال و ترکیبی
محل انتشار: همایش بین المللی آموزش و پرورش در قرن بیست و یکم
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 9
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
ANDIKACONF01_3235
تاریخ نمایه سازی: 2 تیر 1405
چکیده مقاله:
گسترش محیط های یادگیری دیجیتال و ترکیبی، نیاز به الگوهای تدریسی را افزایش داده است که بتوانند همزمان ابعاد شناختی و اجتماعی یادگیری را تقویت کنند. بسیاری از رویکردهای آموزشی در محیط های آنلاین بیشتر بر انتقال محتوا تمرکز دارند و کمتر به تعاملات شناختی عمیق و شکل گیری یادگیری اجتماعی توجه می کنند. ازاین رو، هدف این پژوهش طراحی مدل تدریس مبتنی بر تعامل شناختی–اجتماعی در محیط های یادگیری دیجیتال و ترکیبی است تا بتواند فرایند یادگیری را از حالت منفعل به مشارکتی، تعاملی و معنادار تبدیل کند.این پژوهش با رویکرد کیفی و روش سنتز پژوهش انجام شده است. بدین منظور، مجموعه ای از مطالعات علمی مرتبط با یادگیری تعاملی، یادگیری اجتماعی، نظریه های شناختی یادگیری و آموزش دیجیتال مورد تحلیل و ترکیب قرار گرفت. داده ها با استفاده از تحلیل مضمون بررسی شدند و مولفه های اصلی مدل استخراج گردید. فرایند تحلیل منجر به شناسایی چند بعد کلیدی شامل تعامل شناختی، تعامل اجتماعی، راهبری آموزشی، طراحی فعالیت های یادگیری، ابزارهای دیجیتال تعاملی و بازخورد مستمر شد. بر اساس این ابعاد، یک مدل مفهومی چندلایه طراحی گردید که در آن یادگیرندگان از طریق فعالیت های مسئله محور، بحث های گروهی، همکاری آنلاین و بازاندیشی فردی درگیر یادگیری می شوند.یافته ها نشان می دهد که ترکیب تعاملات شناختی و اجتماعی در محیط های یادگیری دیجیتال و ترکیبی می تواند به افزایش عمق یادگیری، تقویت تفکر انتقادی، ارتقای مشارکت یادگیرندگان و بهبود کیفیت تعاملات آموزشی منجر شود. در این مدل، نقش مدرس از انتقال دهنده دانش به تسهیل گر یادگیری تغییر می یابد و فناوری های آموزشی به عنوان بستر ایجاد تعاملات معنادار عمل می کنند. همچنین، طراحی فعالیت های تعاملی و استفاده از ابزارهای دیجیتال مشارکتی مانند تالارهای گفتگو، کلاس های مجازی و پلتفرم های همکاری آنلاین، نقش مهمی در شکل گیری تعامل شناختی–اجتماعی ایفا می کنند.در مجموع، مدل پیشنهادی می تواند به عنوان چارچوبی کاربردی برای طراحی و اجرای آموزش در محیط های یادگیری دیجیتال و ترکیبی مورد استفاده قرار گیرد و به ارتقای کیفیت فرایند تدریس و یادگیری کمک کند. بهره گیری از این مدل، امکان ایجاد یادگیری عمیق تر، مشارکت فعال تر یادگیرندگان و توسعه مهارت های شناختی و اجتماعی را در محیط های آموزشی نوین فراهم می سازد.
نویسندگان
فهیمه نادری صفا
آموزش و پرورش اصفهان آران وبیدگل