آسیب شناسی کیفی آموزش زبان انگلیسی در مدارس ایران
محل انتشار: همایش بین المللی آموزش و پرورش در قرن بیست و یکم
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 7
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
ANDIKACONF01_3226
تاریخ نمایه سازی: 2 تیر 1405
چکیده مقاله:
آموزش زبان انگلیسی در نظام آموزشی ایران طی دهه های اخیر به عنوان یکی از مهارت های اساسی برای ارتباطات علمی، فرهنگی و حرفه ای مورد توجه قرار گرفته است، اما شواهد تجربی و نتایج پژوهش های آموزشی نشان می دهد که خروجی این آموزش در بسیاری از مدارس با اهداف برنامه های درسی فاصله قابل توجهی دارد. هدف این پژوهش، آسیب شناسی کیفی آموزش زبان انگلیسی در مدارس ایران و شناسایی مهم ترین چالش ها و عوامل موثر بر کیفیت پایین یادگیری زبان در محیط های آموزشی رسمی است. این مطالعه با رویکرد کیفی و با استفاده از روش تحلیل مضمون انجام شده است. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با معلمان زبان انگلیسی، دانش آموزان و برخی متخصصان حوزه برنامه ریزی درسی گردآوری و سپس با روش کدگذاری باز، محوری و گزینشی تحلیل شدند.یافته های پژوهش نشان می دهد که مشکلات آموزش زبان انگلیسی در مدارس ایران را می توان در چند محور اصلی طبقه بندی کرد. نخست، چالش های مرتبط با برنامه درسی و محتوای آموزشی که شامل تمرکز بیش از حد بر مهارت های نوشتاری و قواعد دستوری، کم توجهی به مهارت های ارتباطی و ضعف در به روز بودن منابع آموزشی است. دوم، مسائل مربوط به روش های تدریس که اغلب مبتنی بر رویکردهای سنتی، ترجمه محور و معلم محور بوده و فرصت کافی برای تمرین مهارت های گفتاری و شنیداری فراهم نمی کند. سوم، محدودیت های ساختاری و محیطی مدارس از جمله کمبود امکانات آموزشی، تراکم بالای کلاس ها، زمان محدود تدریس و نبود فناوری های آموزشی مناسب. چهارم، عوامل انگیزشی و نگرشی که شامل کاهش انگیزه یادگیری در دانش آموزان، اضطراب زبانی و فاصله میان محتوای آموزشی با نیازهای واقعی ارتباطی آنان است.نتایج این پژوهش همچنین نشان می دهد که ضعف در نظام ارزشیابی آموزشی و تاکید بر آزمون های کتبی و حفظی، موجب تقویت یادگیری سطحی و کاهش تمرکز بر مهارت های ارتباطی شده است. از سوی دیگر، کمبود دوره های توانمندسازی حرفه ای برای معلمان زبان انگلیسی و نبود فرصت های کافی برای به روزرسانی دانش و مهارت های تدریس آنان، از دیگر عوامل تاثیرگذار بر کیفیت آموزش به شمار می آید. بر اساس یافته ها، اصلاح برنامه درسی زبان انگلیسی با تاکید بر رویکرد ارتباطی، بهره گیری از روش های تدریس تعاملی، استفاده از فناوری های آموزشی نوین، کاهش تراکم کلاس ها و تقویت برنامه های توسعه حرفه ای معلمان می تواند نقش مهمی در بهبود کیفیت آموزش زبان در مدارس ایفا کند.به طور کلی، آسیب شناسی کیفی آموزش زبان انگلیسی در مدارس ایران نشان می دهد که بهبود وضعیت موجود نیازمند رویکردی جامع و چندبعدی است که همزمان به اصلاح سیاست های آموزشی، بازنگری در برنامه های درسی، ارتقای مهارت های معلمان و فراهم سازی محیط های یادگیری فعال توجه داشته باشد. چنین رویکردی می تواند زمینه ارتقای مهارت های زبانی دانش آموزان و افزایش کارآمدی نظام آموزش زبان در مدارس ایران را فراهم کند.
نویسندگان
شیرین رشنو
لیسانس دبیری زبان انگلیسی-آموزش و پرروش اهواز