تجربه ای در به کارگیری رویکرد انگیزشی در مدیریت منابع انسانی مدرسه

منابع انسانی و رشد کارکنان نقش اساسی در عملکرد و پیشرفت سازمان دارند، زیرا کارکنان مهم ترین عامل تحقق اهداف و مسیر شغلی هر سازمان به شمار می روند. حفظ منابع انسانی توانمند، باانگیزه و حرفه ای و پیشگیری از فرسایش و اتلاف توان کاری آنان، موجب ارتقای کیفیت عملکرد سازمان و ایجاد رقابت سالم می شود. این رویکرد، با آموزه قرآنی «کلوا واشربوا ولا تسرفوا» همسو است؛ چراکه در این آیه، بر بهره مندی آگاهانه از نعمت ها و پرهیز از اسراف و هدررفت منابع تاکید شده است؛ مفهومی که در مدیریت منابع انسانی به معنای استفاده صحیح، متعادل و مسئولانه از توان، زمان و ظرفیت کارکنان است.در نظام آموزش وپرورش، مدارس به عنوان سازمان های آموزشی، نقش تعیین کننده ای در تربیت نسل آینده دارند و مدیریت صحیح منابع انسانی در آن ها اهمیتی دوچندان می یابداز جمله مهم ترین چالش های منابع انسانی در مدارس می توان به کاهش انگیزش، فرسودگی شغلی معلمان و در پی آن افت تعهد سازمانی و ضعف در مهارت های حرفه ای اشاره کرد. همچنین، عدم بهره گیری مناسب از مشارکت وپرورش توانمندی های دانش آموزان در استفاده درست از منابع به عنوان بخشی از منابع انسانی مدرسه، یکی دیگر از چالش های اساسی است که می تواند عملکرد کارکنان و در نهایت کیفیت یادگیری دانش آموزان را تحت تاثیر قرار دهد.در این تجربه، این دو چالش مهم با نگاهی مبتنی بر اصل «پرهیز از اسراف در منابع انسانی» مورد بررسی قرار گرفته است؛ به گونه ای که در چالش نخست، راهکارهای علمی برگرفته از مقالات معتبر و مشاهدات میدانی نگارنده برای جلوگیری از فرسودگی و هدررفت توان حرفه ای معلمان ارائه شده است و در چالش دوم، اقدامات تجربی انجام شده در راستای فعال سازی ظرفیت ها و مشارکت موثر دانش آموزان تشریح شده است. طبق بررسی های انجام شده مشخص شده راهکارهای ارائه شده توانسته است انگیزه و تعهد معلمان را افزایش داده و مشارکت فعال و مسئولانه دانش آموزان در حفظ منابع و امکانات مدرسه و به ویژه در زندگی شخصی خودشان را تقویت کند. به این ترتیب، محیط مدرسه به فضایی پویا تبدیل شده است و این تجربه می تواند الگویی عملی برای سایر مدارس باشد.