تاثیر تعامل مستمر مدرسه و خانواده بر کاهش مشکلات رفتاری و افزایش پیشرفت تحصیلی دانش آموزان نیشابور

پژوهش حاضر باهدف بررسی تاثیر تعامل مستمر مدرسه و خانواده بر کاهش مشکلات رفتاری و افزایش پیشرفت تحصیلی دانش آموزان شهرستان نیشابور انجام گرفت. این تحقیق از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون و گروه کنترل نابرابر (گواه) بود. بدین منظور تعداد ۳۰ نفر از دانش آموزان دوره ابتدایی شهرستان نیشابور در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ با روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. از این تعداد، ۱۵ نفر در گروه آزمایش و ۱۵ نفر در گروه کنترل قرار گرفتند. شرکت کنندگان پرسشنامه مشکلات رفتاری دانش آموزان و پرسشنامه پیشرفت تحصیلی را در مراحل پیش آزمون و پس آزمون تکمیل کردند. افراد گروه آزمایش طی ۱۰ جلسه ۶۰ دقیقه ای، برنامه تعامل هدفمند مدرسه و خانواده شامل جلسات آموزشی والدین، ارتباط منظم معلمان و والدین، بازخورد مستمر عملکرد تحصیلی و حمایت های تربیتی دریافت کردند، در حالی که گروه کنترل آموزش معمول مدرسه را دریافت نمود. جهت تجزیه وتحلیل داده ها از نرم افزار آماری SPSS نسخه ۲۶ و روش تحلیل کوواریانس چندمتغیره استفاده شد. نتایج نشان داد بین دو گروه پژوهش از نظر میانگین مشکلات رفتاری و پیشرفت تحصیلی تفاوت معناداری وجود دارد (۰۰۱/۰>P). همچنین حجم اثر مداخله نشان داد تعامل مستمر مدرسه و خانواده تاثیر قابل توجهی بر کاهش رفتارهای نامطلوب دانش آموزان و افزایش پیشرفت تحصیلی آنان داشته است. یافته های پژوهش بیانگر آن است که ایجاد ارتباط موثر، مشارکت فعال والدین و همکاری مستمر میان خانه و مدرسه می تواند به عنوان راهکاری موثر برای بهبود رفتار، افزایش انگیزه یادگیری و ارتقای عملکرد تحصیلی دانش آموزان مورد استفاده قرار گیرد.