تحلیل رابطه بازخورد سازنده معلم با خودتنظیمی یادگیری و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

هدف این پژوهش، تحلیل رابطه بازخورد سازنده معلم با خودتنظیمی یادگیری و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان است. بازخورد سازنده به عنوان یکی از مولفه های کلیدی فرایند تدریس، نقش مهمی در هدایت، اصلاح و تقویت یادگیری ایفا می کند. در سال های اخیر، توجه به کیفیت بازخورد معلم و تاثیر آن بر مولفه های شناختی، انگیزشی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان افزایش یافته است. با این حال، تبیین سازوکارهای ارتباطی میان بازخورد سازنده، خودتنظیمی یادگیری و پیشرفت تحصیلی همچنان نیازمند بررسی های دقیق تر و نظام مند است.این مطالعه با رویکردی توصیفی–همبستگی و با هدف کاربردی انجام شد. جامعه آماری شامل دانش آموزان دوره متوسطه بود که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند. داده ها از طریق پرسشنامه های استاندارد بازخورد سازنده معلم، خودتنظیمی یادگیری و شاخص های پیشرفت تحصیلی گردآوری شد. برای تحلیل داده ها از ضریب همبستگی پیرسون و مدل یابی معادلات ساختاری استفاده گردید.یافته ها نشان داد بین بازخورد سازنده معلم و خودتنظیمی یادگیری رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین، بازخورد سازنده به طور مستقیم و غیرمستقیم (از طریق تقویت خودتنظیمی یادگیری) با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان مرتبط است. نتایج بیانگر آن است که ارائه بازخورد توصیفی، هدفمند و فرایندمحور می تواند انگیزش درونی، برنامه ریزی تحصیلی، راهبردهای شناختی و فراشناختی دانش آموزان را تقویت کرده و در نهایت به بهبود عملکرد تحصیلی آنان منجر شود.بر اساس نتایج پژوهش، تقویت مهارت های ارائه بازخورد سازنده در معلمان و طراحی برنامه های آموزشی مبتنی بر خودتنظیمی یادگیری می تواند به ارتقای کیفیت آموزش و افزایش پیشرفت تحصیلی دانش آموزان کمک کند. این یافته ها برای سیاست گذاران آموزشی، مدیران مدارس و معلمان کاربردی بوده و می تواند در طراحی الگوهای ارزشیابی تکوینی و بهبود فرایند یاددهی–یادگیری مورد استفاده قرار گیرد.