واکاوی نظام مند وضعیت صلاحیت بالینی در مدیریت بیماران ترومایی: مروری بر شواهد کاربرد پروتکل PHTLS در فوریت های پیش بیمارستانی

مقدمه و هدف: تروما به عنوان یکی از عوامل اصلی مرگ ومیر و ناتوانی در سراسر جهان، نیازمند مدیریت بالینی دقیق و مبتنی بر شواهد در محیط پیش بیمارستانی است. پروتکل «پشتیبانی پیشرفته زندگی در تروما» (PHTLS) به منظور استانداردسازی مداخلات اورژانسی تدوین شده است. هدف از این مطالعه، واکاوی نظام مند وضعیت صلاحیت بالینی ارائه دهندگان خدمات فوریت های پزشکی و بررسی میزان اثربخشی و چالش های اجرای پروتکل PHTLS در بهبود پیامدهای بیماران ترومایی است.روش کار: این پژوهش یک مرور نظام مند است که با جستجو در پایگاه های اطلاعاتی معتبر (PubMed، Scopus، Web of Science و SID) برای بازه زمانی ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۶ انجام شد. مقالات مرتبط با ارزیابی صلاحیت بالینی، دانش فنی، مهارت های عملی و پیامدهای بالینی (مانند نرخ بقا و زمان انتقال) که از پروتکل PHTLS استفاده کرده اند، استخراج و مورد تحلیل محتوای کیفی و کمی قرار گرفتند.یافته ها: نتایج نشان می دهد که آموزش مبتنی بر پروتکل PHTLS به طور معناداری باعث ارتقای سطح دانش نظری و مهارت های تصمیم گیری بالینی در مدیریت راه هوایی، کنترل خونریزی و تثبیت وضعیت بیمار می شود. با این حال، شکاف قابل توجهی میان «صلاحیت اکتسابی» در محیط آموزشی و «عملکرد بالینی» در محیط واقعی مشاهده شد. عواملی همچون استرس حاد محیطی، محدودیت تجهیزات، تفاوت در سطوح تحصیلی پرسنل و عدم استمرار بازآموزی، به عنوان موانع اصلی در پیاده سازی کامل پروتکل شناخته شدند. شواهد حاکی از آن است که صرف وجود پروتکل، بدون نظارت مستمر بر صلاحیت بالینی، تاثیر محدودی بر کاهش مرگ ومیر قابل پیشگیری دارد.نتیجه گیری: پروتکل PHTLS چارچوبی استاندارد و ضروری برای مدیریت بیماران ترومایی فراهم می کند؛ اما ارتقای صلاحیت بالینی در محیط پیش بیمارستانی نیازمند گذار از آموزش های تئوریک به شبیه سازی های بالینی با وفاداری بالا و سیستم های پایش مداوم عملکرد است. پیشنهاد می شود سیاست گذاران فوریت های پزشکی، مدل های ارزیابی صلاحیت مبتنی بر عملکرد را جایگزین مدل های صرفا دانشی نمایند.

کلیدواژه ها:

تروما ، مدیریت پیش بیمارستانی ، پروتکل PHTLS ، صلاحیت بالینی ، فوریت های پزشکی ، مرور نظام مند.