تاثیر متقابل مدیریت ساختاریافته و سازمان دهی انعطاف پذیر بر بازدهی شناختی و عاطفی دانش آموزان

در ادبیات نوین آموزشی، محیط کلاس به عنوان «معلم سوم» شناخته می شود؛ محیطی که پیش از آنکه کلام معلم جاری شود، از طریق سازمان دهی، چیدمان و اتمسفر حاکم بر آن، پیام های متعددی را به دانش آموز منتقل می کند و بر وضعیت روانی و آمادگی ذهنی او برای یادگیری اثر می گذارد. انتخاب روش صحیح مدیریت و سازمان دهی کلاس، در واقع مدیریت یک فضای روانی است که در آن تداخل میان نظم بیرونی و آرامش درونی دانش آموز تعیین می کند که آیا محیط کلاس یک فضای پذیرنده و اشتیاق آفرین خواهد بود یا یک محیط محدودکننده و استرس زا. وقتی سازمان دهی کلاس به گونه ای باشد که فرصت های اکتشافی را فراهم کند و در عین حال از آشفتگی های غیرضروری جلوگیری نماید، در واقع بار شناختی اضافی از روی دوش دانش آموز برداشته شده و تمرکز او به طور کامل بر روی محتوای آموزشی معطوف می گردد. این رویکرد در مدیریت، گذاری است از مدل های کنترل گرایانه قدیمی به سوی مدل های تسهیل گرایانه، جایی که سازمان دهی فضا نه برای محدود کردن حرکت، بلکه برای جهت دهی به انرژی های پراکنده کودک به سوی اهداف یادگیری به کار گرفته می شود. در واقع، پیوند میان مدیریت رفتاری و سازمان دهی محیطی به گونه ای است که هرگونه نقص در چیدمان فیزیکی یا نبود قواعد روشن در مدیریت، می تواند منجر به بروز تنش های رفتاری در کلاس شود؛ بنابراین، دستیابی به یک مدیریت بهینه مستلزم آن است که معلم بتواند با نگاهی جامع، میان نیازهای فیزیولوژیک دانش آموزان (مانند نیاز به تحرک) و نیازهای آموزشی (مانند تمرکز) پل بزند و محیطی را خلق کند که در آن نظم، نه به عنوان مانعی در برابر یادگیری، بلکه به عنوان تسهیل گری برای دستیابی به دانش عمیق تر عمل نماید. در این مقاله سعی بر ان داریم مدیریت کلاس درس و استراتژس های مدیریت کلاس را بررسی نماییم .

کلیدواژه ها:

معلم ، ارزشیابی ، درون داد ، برون داد ، مدیریت