تبیین اهداف بنیادین و رویکردهای آموزشی دروس ریاضی و علوم در مقطع ابتدایی

آموزش در مقطع ابتدایی، فراتر از انتقال مجموعه ای از مفاهیم آموخته شده، در حقیقت تلاشی برای پی ریزی زیربناهای تفکر تحلیل گر و پرسش گر در ذهن کودک است که در این میان، دروس ریاضی و علوم به عنوان دو ستون اصلی، نقش حیاتی در شکل دهی به ساختار شناختی دانش آموز ایفا می کنند. ریاضیات در این دوران، نه صرفا به عنوان ابزاری برای محاسبات عددی و عملیات ریاضی، بلکه به عنوان زبان منطق و نظم معرفی می شود تا کودک بتواند از طریق شناسایی الگوها و برقراری روابط ریاضی، توانایی انتزاع و تحلیل مسائل پیچیده را در محیط پیرامون خود پرورش دهد و بدین ترتیب، گذاری تدریجی از تفکر عینی به سوی تفکر ساختارمند و استدلالی را تجربه کند. در مقابل، درس علوم به عنوان پنجره ای رو به جهان طبیعت، هدفش تنها انتقال اطلاعات علمی یا توصیف پدیده ها نیست، بلکه هدف غایی آن بذر کنجکاوی، مشاهده دقیق و روحیه اکتشاف را در وجود کودک تقویت کند تا او بتواند با استفاده از روش های تجربی و پرسش گری، روابط علت و معلولی حاکم بر جهان را درک نماید و با طبیعت ارتباطی آگاهانه برقرار کند. این دو حوزه در حقیقت در هم تنیده اند؛ چرا که ریاضیات دقت و نظم لازم برای تحلیل داده های علمی را فراهم می آورد و علوم، بستری ملموس و واقعی برای کاربردی کردن مفاهیم انتزاعی ریاضی ایجاد می کند. بنابراین، اهداف آموزشی در این دو درس، در نهایت به دنبال آن است که دانش آموز را از یک پذیرنده غیرفعال اطلاعات به یک کاوشگر فعال تبدیل کند که قادر است با نگاهی منتقدانه و تحلیلی به جهان بنگرد و مهارت های حل مسئله را به عنوان ابزاری بنیادین برای مواجهه با چالش های زندگی و رشد فکری در آینده به دست آورد. در این مقاله به طور اخص بررسی اهداف درس ریاضی و علوم پرداخته ایم.

کلیدواژه ها:

دانش آموزان ، برنامه ریزی ، سازماندهی ، آموزش ابتدایی ، علوم ، ریاضی