مدیریت حواس پرتی دیجیتال دانش آموزان در فرایند یادگیری

فناوری های دیجیتال به بخشی جدایی ناپذیر از زندگی و یادگیری دانش آموزان تبدیل شده اند. این ابزارها می توانند دسترسی به منابع آموزشی، ارتباط و فرصت های یادگیری را گسترش دهند؛ اما در صورت استفاده هدایت نشده، زمینه حواس پرتی دیجیتال را نیز فراهم می کنند. حواس پرتی دیجیتال به اختلال در توجه دانش آموز بر اثر گوشی هوشمند، اعلان ها، شبکه های اجتماعی، بازی های آنلاین، چندوظیفگی و محتوای غیرآموزشی در هنگام یادگیری اشاره دارد. هدف مقاله حاضر، بررسی مدیریت حواس پرتی دیجیتال دانش آموزان در فرایند یادگیری است. این مطالعه به روش مروری تحلیلی و با اتکا به منابع فارسی و انگلیسی معتبر انجام شد. یافته ها نشان داد که حواس پرتی دیجیتال از طریق کاهش توجه پایدار، پردازش سطحی اطلاعات، ضعف خودتنظیمی، اهمال کاری تحصیلی، افت مشارکت و کاهش انگیزش بر یادگیری اثر می گذارد. با این حال، مدیریت آن نباید فقط به ممنوعیت یا کنترل تنبیهی محدود شود. معلمان، خانواده و مدرسه باید با آموزش سواد دیجیتال، مدیریت توجه، تنظیم استفاده از گوشی، طراحی فعالیت های هدفمند، تقویت خودتنظیمی و همکاری خانه و مدرسه به کاهش این مسئله کمک کنند. نتیجه گرفته می شود که مدیریت حواس پرتی دیجیتال نیازمند رویکردی تربیتی، تدریجی و مشارکتی است.واژگان کلیدی: حواس پرتی دیجیتال، دانش آموزان، یادگیری، مدیریت توجه، گوشی هوشمند، سواد دیجیتال، خودتنظیمی