مطالعه ای کیفی نشان دادند که «نگرش معلمان» مهم ترین پیش بین کننده موفقیت دانش آموزان با نیازهای ویژه در کلاس های عادی است

عسگری زاده و همکاران (۱۴۰۰) در مطالعه ای کیفی نشان دادند که «نگرش معلمان» مهم ترین پیش بین کننده موفقیت دانش آموزان با نیازهای ویژه در کلاس های عادی است. اگر معلم باور داشته باشد که همه دانش آموزان قابلیت یادگیری دارند و تفاوت ها را ثروت می داند، به دنبال راهکارهایی برای مدیریت کلاس می گردد. اما اگر نگرش منفی داشته باشد، حتی با بهترین امکانات نیز شکست می خورد. همچنین، «طراحی جهانی برای یادگیری‎» (UDL) ‎به عنوان یک چارچوب نظری قدرتمند در ادبیات اخیر مطرح شده است. می و همکاران (۲۰۲۰) نشان دادند که وقتی محتوا به روش های چندگانه (بصری، شنیداری، حرکتی) ارائه شود، همه دانش آموزان، از جمله کسانی با نیازهای ویژه، بهتر یاد می گیرند. این رویکرد، پلی بین «تفاوت های فردی عادی» و «نیازهای ویژه» ایجاد می کند‎.‎