در ایران، پژوهش های متعددی بر کلاس های چندسطحی روستایی تمرکز داشته اند

در ایران، پژوهش های متعددی بر کلاس های چندسطحی روستایی تمرکز داشته اند. محمودی و شریفی (۱۳۹۹) در مطالعه ای پیمایشی بر روی ۲۰۰ معلم روستایی نشان دادند که بزرگ ترین چالش معلمان، «مدیریت زمان» و «تنوع فعالیت های یاددهی-یادگیری» است. آن ها دریافتند که معلمان موفق، از روش های «تدریس همگروهی» و «کار گروهی» بیشتر استفاده می کنند تا بار تدریس مستقیم را کاهش دهند. همچنین، محمدرضا و همکاران (۱۳۹۸) بر اهمیت «طراحی آموزشی منعطف» تاکید کردند. آن ها استدلال کردند که در کلاس چندسطحی، معلم نباید سعی کند همه را همزمان به یک هدف برساند، بلکه باید اهداف را تفکیک کرده و فعالیت ها را به گونه ای طراحی کند که دانش آموزان در سطوح مختلف، همزمان مشغول کارهای مرتبط اما متفاوت باشند‎.‎