ود ضرورت و لزوم آموزش فراگیر و وجود کلاس های چندسطحی در نظام آموزشی

یکی دیگر از جنبه های پنهان مسئله، نقش والدین است. والدین دانش آموزان با نیازهای ویژه، اغلب نگرانند که فرزندشان در کلاسی شلوغ و چندسطحی، نادیده گرفته شود. این نگرانی می تواند منجر به درگیری های بین والدین و معلم یا مدیر مدرسه شود. مدیریت انتظارات والدین و ایجاد شراکت سازنده با آن ها، بخشی از مدیریت کلاس است که در بستر کلاس های چندسطحی، بسیار دشوارتر از کلاس های عادی است. معلمان اغلب زمان کافی برای ارتباط موثر با والدین دانش آموزان ویژه را ندارند، زیرا وقت آن ها صرف مدیریت آموزشی دانش آموزان عادی و چندسطحی می شود. این شکاف ارتباطی، اعتماد جامعه محلی به مدرسه را کاهش می دهد (اسماعیلی، ۱۴۰۲)‎.‎ در نهایت، مسئله اصلی این پژوهش این است که: با وجود ضرورت و لزوم آموزش فراگیر و وجود کلاس های چندسطحی در نظام آموزشی، چه راهکارهای مدیریتی و پداگوژیک خاصی وجود دارد که می تواند به معلمان کمک کند تا با وجود حضور دانش آموزان دارای نیازهای ویژه، کلاسی کارآمد، عادلانه و از نظر عاطفی ایمن مدیریت کنند؟ فقدان یک چارچوب نظری-عملیاتی منسجم که همزمان به بعد «چندسطحی بودن» و «نیازهای ویژه» پرداخته باشد، نیاز به این پژوهش را بیش از پیش آشکار می سازد. اگر این مسئله حل نشود، آموزش فراگیر در عمل به یک شعار تبدیل شده و دانش آموزان با نیازهای ویژه، با وجود حضور فیزیکی در مدرسه، از حقوق آموزشی و اجتماعی خود محروم خواهند ماند‎.‎ادبیات و پیشینه تحقیق