کلاس های چندسطحی، به دلیل حضور دانش آموزان در پایه های تحصیلی مختلف یا با سطوح بلوغ آموزشی متفاوت، ذاتا ناهمگون هستند

در نهایت، موفقیت در مدیریت این کلاس ها، وابسته به حمایت های سیستمی است. مدیران مدارس، مشاوران، و مسئولان آموزش و پرورش باید بستری را فراهم کنند که در آن، معلمان احساس انزوا نکنند. ایجاد تیم های پشتیبانی، زمان های مشترک برای برنامه ریزی بین معلمان، و ارائه آموزش های ضمن خدمت تخصصی، از جمله الزامات اجتناب ناپذیر است. این مقاله تلاش دارد تا با واکاوی دقیق این ابعاد، راهکارهایی کاربردی برای معلمان و مدیران ارائه دهد تا بتوانند کلاس های چندسطحی خود را به محیطی امن، پویا و یادگیرنده برای همه دانش آموزان، به ویژه آن هایی که نیازهای ویژه دارند، تبدیل کنند‎مدیریت کلاس درس، به عنوان قلب تپنده فرآیند آموزش و یادگیری، همواره یکی از چالش برانگیزترین وظایف معلمان بوده است. این چالش زمانی به اوج خود می رسد که کلاس از حالت «همگن» خارج شده و به سمت «ناهمگنی شدید» حرکت کند. کلاس های چندسطحی، به دلیل حضور دانش آموزان در پایه های تحصیلی مختلف یا با سطوح بلوغ آموزشی متفاوت، ذاتا ناهمگون هستند. اما مسئله اصلی اینجاست که در سال های اخیر، با گسترش سیاست های آموزش فراگیر، دانش آموزان دارای نیازهای ویژه‎ (Special Needs) ‎نیز به این کلاس ها پیوسته اند. این ترکیب، یعنی «چندسطحی بودن» به همراه «حضور دانش آموزان با معلولیت های مختلف»، معادله مدیریت کلاس را به شدت پیچیده کرده و مدل های سنتی مدیریت کلاس را ناکارآمد ساخته است‎.‎