هوش مصنوعی و معلم: همکار جدید یا تهدید جایگزین؟

چکیده فارسیظهور و گسترش سریع هوش مصنوعی (AI) در دهه اخیر، نظام های آموزشی را با دگرگونی های بنیادین مواجه ساخته است. این پژوهش با رویکردی تحلیلی-توصیفی و با استفاده از روش مرور سیستماتیک، به بررسی رابطه میان هوش مصنوعی و حرفه معلمی می پردازد. هدف اصلی، واکاوی این دوگگی است که آیا هوش مصنوعی به عنوان یک «همکار» توانمندساز برای ارتقای کیفیت تدریس عمل می کند یا به عنوان یک «تهدید» جایگزین، شغل معلمی را از بین خواهد برد. یافته های پژوهش نشان می دهد که هوش مصنوعی اگرچه در ارائه محتوای شخصی سازی شده، تصحیح خودکار و تحلیل داده های یادگیری نقش حیاتی ایفا می کند، اما فاقد ویژگی های کلیدی انسانی نظیر همدلی، اخلاق حرفه ای، قضاوت موقعیتی و پرورش عاطفی-اجتماعی دانش آموزان است. بنابراین، نتیجه گیری می شود که هوش مصنوعی تهدیدی برای جایگاه معلم نیست، بلکه ابزاری است که ماهیت نقش معلم را از «انتقال دهنده دانش» به «تسهیل گر یادگیری و مربی پرورشی» تغییر می دهد. چالش های اصلی شامل کمبود سواد دیجیتال معلمان، نگرانی های اخلاقی مربوط به حریم خصوصی داده ها و شکاف دیجیتالی است که نیازمند سیاست گذاری های دقیق و بازآموزی مداوم می باشد.واژگان کلیدی: هوش مصنوعی در آموزش، حرفه معلمی، یادگیری شخصی سازی شده، جایگزینی شغلی، سواد دیجیتال، اخلاق در آموزش.