تاثیر جو سازمانی مشارکتی و مدیریت کلاس درس بر خلاقیت و انگیزش تحصیلی دانش آموزان ابتدایی

دوران ابتدایی به عنوان شالوده و زیربنای نظام آموزشی، حیاتی ترین مرحله برای شکل گیری ساختار شناختی، عاطفی و مهارتی دانش آموزان است که هرگونه تحول پایدار در آن نیازمند بازنگری در ساختارهای مدیریتی و محیطی مفرط است. پژوهش حاضر با هدف بررسی همه جانبه و مروری بر تاثیر جو سازمانی مشارکتی و الگوهای نوین مدیریت کلاس درس بر میزان خلاقیت و انگیزش تحصیلی دانش آموزان مقطع ابتدایی شکل گرفته است. یافته های تجمیعی حاصل از تحلیل اسناد و متون پژوهشی نشان می دهد که تغییر پارادایم از مدیریت سنتی و تمرکزگرا به سمت جو سازمانی مشارکتی و مدرسه محور، بستری پویا و خلاقانه فراهم می سازد که در آن معلمان و دانش آموزان با اتکا بر آزادی عمل و احساس مالکیت روانی، به نوآوری ترغیب می شوند. علاوه بر این، مدیریت کارآمد کلاس درس با تمرکز بر شیوه های دموکراتیک، تعاملی و مجهز به فناوری های نوین آموزشی، مستقیما ساختارهای انگیزشی درونی دانش آموزان را تحریک کرده و رفتارهای خلاقانه آن ها را در فرآیند یاددهی-یادگیری ارتقا می دهد. تعامل هم افزای این دو متغیر محیطی و ساختاری، میزان اشتیاق تحصیلی را به شکل چشمگیری افزایش داده و نرخ فرسودگی تحصیلی را در سنین پایه کاهش می دهد. در نهایت، این مقاله تاکید می کند که برای دستیابی به مدرسه ای پویا و پرورش دانش آموزانی خلاق و خودانگیخته، بازنگری در مهارت های مدیریتی معلمان و ساختار تصمیم گیری مدیران مدارس ابتدایی امری اجتناب ناپذیر است. شواهد نشان می دهند که پیوند میان فناوری اطلاعات، مدیریت مبتنی بر ارزش ها و جلب مشارکت ارکان مدرسه، کلید اصلی تحول بنیادین است.

کلیدواژه ها:

جو سازمانی مشارکتی ، مدیریت کلاس درس ، خلاقیت ، انگیزش تحصیلی ، دانش آموزان ابتدایی.