نقش تکنولوژی آموزشی در جذابیت کلاس درس در نظام آموزش و پرورش

توسعه روزافزون فناوری های نوین اطلاعاتی و ارتباطی، ساختارهای سنتی آموزش و پرورش را دستخوش تغییرات بنیادین کرده و بستری نو برای تحول در فرآیندهای یاددهی-یادگیری فراهم آورده است. هدف اصلی مقاله مروری حاضر، تبیین جامع نقش تکنولوژی آموزشی در افزایش جذابیت، پویایی و کارایی کلاس های درس در نظام آموزش و پرورش، با تمرکز بر واکاوی فرصت ها و چالش های ناشی از شکاف دیجیتال است. روش پژوهش در این مطالعه به صورت کتابخانه ای و مروری تحلیلی بوده که با بررسی، ترکیب و نقد نظام مند ادبیات پژوهشی و اسناد علمی معتبر داخلی و بین المللی انجام گرفته است. یافته های حاصل از تحلیل متون نشان می دهد که به کارگیری هوشمندانه تکنولوژی آموزشی از طریق چندرسانه ای ها، سیستم های مدیریت یادگیری و ابزارهای تعاملی، نقشی انکارناپذیر در جلب توجه، ارتقای انگیزه درونی، تقویت خودکارآمدی و فعال سازی دانش آموزان در فرآیند یادگیری ایفا می کند. با این حال، اثربخشی و جذابیت این ابزارها به شدت تحت تاثیر چالش های ساختاری، فرهنگی، اجتماعی و به ویژه پدیده شکاف دیجیتال قرار دارد؛ پدیده ای که نابرابری در دسترسی به زیرساخت ها، ضعف در مهارت های دیجیتال معلمان و دانش آموزان و تفاوت های فرهنگی-اجتماعی جامعه را بازتاب می دهد و می تواند عدالت آموزشی را به مخاطره اندازد. نتایج پژوهش بیانگر آن است که پویایی و جذابیت پایدار کلاس های درس در عصر دیجیتال، مستلزم توازن میان توسعه سخت افزاری و نرم افزاری، ارتقای سواد دیجیتال ارکان نظام آموزشی و اتخاذ رویکردهای حمایتی برای کاهش نابرابری هاست تا فناوری نه به عنوان یک عامل تبعیض، بلکه به عنوان ابزاری شتاب دهنده در خدمت تعالی و جذابیت یادگیری قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

تکنولوژی آموزشی ، جذابیت کلاس درس ، شکاف دیجیتال ، آموزش مجازی ، عدالت آموزشی.