بررسی تاثیر بافت اسلامی در توسعه شهرسازی

هدف تحقیق: هدف اصلی این پژوهش، واکاوی و تحلیل تاثیرات کالبدی، اجتماعی و هویت بخشی بافت های اسلامی بر الگوهای توسعه شهرسازی معاصر است. با توجه به بحران هویت در شهرهای امروزی، این تحقیق به دنبال استخراج اصولی است که می تواند شکاف بین سنت و مدرنیته را در طرح های توسعه شهری پر کند.روش تحقیق: این مطالعه از نوع مقالات مروری بوده و با روش توصیفی-تحلیلی انجام شده است. گردآوری داده ها به شیوه کتابخانه ای و اسنادی با بررسی متون تخصصی، اسناد بالادستی و پیشینه ی پژوهش های مرتبط در حوزه شهرسازی اسلامی صورت گرفته است.یافته های کلیدی: یافته های پژوهش نشان می دهد که بافت های اسلامی با تکیه بر اصولی نظیر «سلسله مراتب فضایی»، «وحدت در عین کثرت» و «محوریت ابنیه مذهبی-اجتماعی»، نه تنها پاسخی به نیازهای کالبدی، بلکه راهکاری برای ارتقای تعاملات اجتماعی و پایداری محیطی بوده اند. بررسی ها حاکی از آن است که نادیده گرفتن این الگوها در توسعه های شتاب زده معاصر، منجر به زوال حس تعلق و کاهش زیست پذیری در فضاهای شهری شده است.نتیجه گیری نهایی: در نتیجه پژوهش این مقاله، نتیجه می گیرد که استفاده هوشمندانه بافت های اسلامی و انطباق مفاهیم سنتی با نیازهای نوین شهری، می تواند به عنوان الگویی راهبردی در جهت دستیابی به «توسعه پایدار هویت مدار» مورد استفاده قرار گیرد. پیشنهاد می شود طراحان شهری با بهره گیری از مفاهیمی چون پیاده مداری و مقیاس انسانی موجود در بافت های کهن، به بازآفرینی فضاهای جمعی معاصر بپردازند.

کلیدواژه ها:

بافت اسلامی ، توسعه شهرسازی ، هویت شهری ، پایداری